پوری غزل ↗

1. 1 عشق جانان مرا ز جان ببرید·جان به عشق اندرون ز خود برهید
2. 2 زانک جان محدثست و عشق قدیم·هرگز این در وجود آن نرسید
3. 3 عشق جانان چو سنگ مغناطیس·جان ما را به قرب خویش کشید
4. 4 باز جان را ز خویشتن گم کرد·جان چو گم شد وجود خویش بدید
5. 5 بعد از آن باز با خود آمد جان·دام عشق آمد و در او پیچید
6. 6 شربتی دادش از حقیقت عشق·جمله اخلاص‌ها از او برمید
7. 7 این نشان بدایت عشق است·هیچ کس در نهایتش نرسید