پڑھیے› دفتر ۶› حصہ ۹۰ → پچھلا · اگلا ←
بخش ۹۰ - قصهٔ آنک گاو بحری گوهر کاویان از قعر دریا بر آورد شب بر ساحل دریا نهد در درخش و تاب آن میچرد بازرگان از کمین برون آید چون گاو از گوهر دورتر رفته باشد بازرگان به لجم و گل تیره گوهر را بپوشاند و بر درخت گریزد الی آخر القصه و التقریب
اس قصے کا بیان کہ سمندری گائے گہر کاویان سمندر کی تہہ سے نکال کر رات کو دریا کے کنارے رکھتی ہے اور اس کی چمک میں چرتی ہے، سوداگر گھات سے باہر آتا ہے، جب گائے گہر سے دور چلی جاتی ہے تو سوداگر کیچڑ اور گدلی مٹی سے گہر کو ڈھک دیتا ہے اور درخت پر چڑھ جاتا ہے وغیرہ قصہ اور تقریب
- M6:2920 گاو آبی گوهر از بحر آوردبنهد اندر مرج و گردش میچرد ❋
- M6:2921 در شعاع نور گوهر گاو آبمیچرد از سنبل و سوسن شتاب ❋
- M6:2922 زان فکندهٔ گاو آبی عنبرستکه غذااش نرگس و نیلوفرست ❋
- M6:2923 هرکه باشد قوت او نور جلالچون نزاید از لبش سحر حلال ❋
- M6:2924 هرکه چون زنبور وحیستش نفلچون نباشد خانهٔ او پر عسل ❋
- M6:2925 میچرد در نور گوهر آن بقرناگهان گردد ز گوهر دورتر ❋
- M6:2926 تاجری بر در نهد لجم سیاهتا شود تاریک مرج و سبزهگاه ❋
- M6:2927 پس گریزد مرد تاجر بر درختگاو جویان مرد را با شاخ سخت ❋
- M6:2928 بیست بار آن گاو تازد گرد مرجتا کند آن خصم را در شاخ درج ❋
- M6:2929 چون ازو نومید گردد گاو نرآید آنجا که نهاده بد گهر ❋
- M6:2930 لجم بیند فوق در شاهوارپس ز طین بگریزد او ابلیسوار ❋
- M6:2931 کان بلیس از متن طین کور و کرستگاو کی داند که در گل گوهرست ❋
- M6:2932 اهبطوا افکند جان را در حضیضاز نمازش کرد محروم این محیض ❋
- M6:2933 ای رفیقان زین مقیل و زان مقالاتقوا ان الهوی حیض الرجال ❋
- M6:2934 اهبطوا افکند جان را در بدنتا به گل پنهان بود در عدن ❋
- M6:2935 تاجرش داند ولیکن گاو نیاهل دل دانند و هر گلکاو نی ❋
- M6:2936 هر گلی که اندر دل او گوهریستگوهرش غماز طین دیگریست ❋
- M6:2937 وان گلی کز رش حق نوری نیافتصحبت گلهای پر در بر نتافت ❋
- M6:2938 این سخن پایان ندارد موش ماهست بر لبهای جو بر گوش ما ❋