O'qish› Daftar 1› Ma sha Alloh kana (Alloh xohlagan narsa bo'ladi) tafsiri› Bayt 1916
M1:1916 — تا دم عیسی ترا زنده کند / همچو خویشت خوب و فرخنده کند
M1:1916
Ma'no · به زبانِ تو — Sizning tilingiz · AI
اگر در برابر حقیقت الهی خود را هیچ بدانی و از خودی بمیری، آنگاه نفس حیات‌بخش الهی تو را زنده می‌کند و به صفات خود آراسته می‌سازد.
این بیت در ادامه‌ی اندرز مولانا به سالک است که باید در برابر معشوق ازلی (که به یوسف تشبیه شده) دست از غرور و خودنمایی بردارد و همچون یعقوب، سراپا نیاز و زاری شود. مولانا در بیت قبل، از سالک می‌خواهد که با «فقر» و «نیاز»، خود را «مرده» سازد. این «مردن» به معنای مرگ ارادی و از بین بردنِ «من» دروغین و نفسانی است.
این بیت نتیجه‌ی آن مرگ اختیاری را بیان می‌کند. همان‌طور که در باور مسیحیان، نفس عیسی (ع) مردگان را زنده می‌کرد، در عرفان نیز وقتی سالک از وجود خودی خالی می‌شود، «دم الهی» یا فیض حق در او می‌دمد و او را به حیاتی حقیقی و معنوی زنده می‌کند. این حیات تازه، صرفاً بازگشت به زندگی نیست، بلکه یک دگرگونی کامل است. سالک «همچو خویش» یعنی همانند خودِ آن دمِ الهی، «خوب» (دارای صفات نیکو) و «فرخنده» (مبارک و خجسته) می‌شود. به عبارت دیگر، با مردن از خود، به صفات الهی زنده می‌شود.
- دم عیسی
- نفس حیات‌بخش حضرت عیسی (ع)؛ در اینجا کنایه از فیض و تجلی الهی که وجود مرده‌ی سالک را زنده می‌کند.
- ترا
- تو را
- خویشت
- خودش، خود او (عیسی)
- فرخنده
- مبارک، خجسته، خوش‌یمن
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.