O'qish› Daftar 1› Mutrib qissasining davomi va Amir al-Moʻminin Umar (roziyallohu anhu)ning unga hotif aytgan xabarni yetkazishi› Bayt 2205
M1:2205 — همچو آن کو با تو باشد زرشُمَر / سوی او داری، نه سوی خود نظر
M1:2205
Ma'no · به زبانِ تو — Sizning tilingiz · AI
این بیت مثالی است برای توضیح اینکه چگونه توجه انسان به منشأ وجودش (خدا) معطوف می‌شود و از «خود» غافل می‌گردد، همان‌طور که صاحب طلا به شمارنده‌ی طلا چشم می‌دوزد نه به خودش.
مولانا برای روشن کردن رابطه‌ی انسان با خداوند، از یک تمثیل ساده و روزمره استفاده می‌کند. تصور کنید شخصی مسئول شمارش دارایی و سکه‌های طلای شماست. در آن لحظه‌ی حساس، تمام حواس و نگاه شما به او و دستان اوست، نه به خودتان. شما غرق در شمارش و نگران کم و زیاد شدن آن هستید و از خود و هویت فردی‌تان غافل می‌شوید.
این مثال ادامه و توضیح بیت قبلی است که می‌گفت «من» و احساس «من بودن» ما لحظه به لحظه از سوی خداوند به ما می‌رسد. وقتی انسان این حقیقت را درک می‌کند که وجودش قائم به دیگری است، توجهش از «خود» (این «منِ» عاریتی) به سوی «او» (منبع اصلی وجود) معطوف می‌شود. همان‌طور که صاحب طلا محو شمارنده می‌شود، سالک نیز با درک این اتصال، محو خداوند می‌گردد و از خودبینی و خودمحوری رها می‌شود. تمرکز از «من» به «او» منتقل می‌شود.
- زرشُمَر
- شمارنده‌ی طلا، حسابگر، کسی که سکه‌های زر را می‌شمارد.
- سوی
- به طرفِ، به جانبِ.
- کو
- مخفف «که او».
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.