M2:122 — هم ترازو را ترازو راست کرد / هم ترازو را ترازو کاست کرد

这句诗是鲁米讲述的一个故事中的核心譬喻。故事里，一个人因为眉毛上的一根弯曲的毛发，而误将幻象看作新月。哈里发欧麦尔（‘Umar）指出，仅仅一根弯曲的毛发就足以遮蔽天际，扭曲人的感知。鲁米由此引申，探讨内在的“正直”与外在的“同伴”如何塑造我们的实相。

“天平”（ترازو）在这里是双重隐喻： 1. 内在标准：它代表一个人内在的判断力、理智与灵性准则。一个“正直”（راست）的天平，是一个与真理校准的灵魂。 2. 外在影响：它也代表我们用来衡量自己的标准，尤其是我们选择的同伴与精神导师。一个“正直的”同伴就像一个标准天平，与他交往，能校正我们自身的偏差（“是天平校准了天平”）。

反之，如果我们与“不正直”（ناراست）的人为伍，他们就像一个错误的天平，会导致我们的内在标准被拉低、被折损（“也是天平折损了天平”）。这句诗紧随在“从正直者那里校正自己”（راست کن اجزات را از راستان）的劝诫之后，并直接引出下一句诗的结论：“谁与不正直者同重，谁就陷入亏损”。

因此，这句诗的核心教诲是苏菲派关于“陪伴”（صُحبت, ṣuḥbat）重要性的思想：人的灵性健康与否，极大地取决于他所选择的同伴。寻找一位完美的导师或一个正直的团体，就像用一个经过认证的标准砝码来校准自己的天平，这是走在灵性道路上不可或缺的一步。

این بیت در ادامهٔ داستان مردی است که به خاطر یک تار موی کج در ابرویش، گمان می‌کرد هلال ماه را دیده است. مولانا از این داستان نتیجه‌ای کلی می‌گیرد: همان‌طور که یک تار موی کج می‌تواند دید انسان را مختل کند، همراهان و معیارهای ما نیز می‌توانند شخصیت و بصیرت ما را شکل دهند.

«ترازو» در اینجا نماد معیار، الگو و دوست است. بیت می‌گوید که یک ترازوی دقیق و درست (یعنی یک دوست صالح یا یک معیار الهی) می‌تواند ترازوی دیگر (یعنی وجود ما) را تنظیم و «راست» کند. برعکس، یک ترازوی نادرست و دستکاری‌شده (یک همراه ناباب یا یک معیار غلط) می‌تواند وجود ما را از حقیقت دور کرده و «کم» و ناقص سازد.

بنابراین، مولانا بر اهمیت همنشینی با «راستان» و انتخاب معیارهای صحیح برای سنجش خود و جهان تأکید می‌کند. همان‌طور که در بیت قبل گفت: «راست کن اجزات را از راستان». انتخاب همنشین، در واقع انتخاب ترازویی است که خود را با آن وزن می‌کنیم و این انتخاب سرنوشت‌ساز است.