O'qish› Daftar 3› Alloh deyish muhtojning Haqning «Labbayk» deyishiga aynan tengligini bayon etish› Bayt 232
M3:232 — مرغ مرده پیش بنهاده که این / میکند این بانگ و آواز و حنین
M3:232
Ma'no · به زبانِ تو — Sizning tilingiz · AI
این بیت، ترفند شکارچی را توصیف میکند که با استفاده از یک پرندهٔ مرده به عنوان طعمه و تقلید صدای پرندگان، آنها را فریب داده و به دام میاندازد.
مولانا در این بخش از مثنوی، دربارهٔ اهمیت «حزم» و دوراندیشی در مسیر معنوی هشدار میدهد. او دعوتهای فریبندهٔ دنیوی را به صدای دلنشینی تشبیه میکند که شکارچی برای به دام انداختن پرندگان از خود درمیآورد.
این بیت، تصویر این دام را کامل میکند. شکارچی نه تنها صدایی فریبنده تولید میکند (صفیر)، بلکه یک پرندهٔ بیجان را نیز به عنوان طعمه و شاهد دروغین پیش روی دیگر پرندگان قرار میدهد. او با این کار وانمود میکند که این آواز و نالهٔ اشتیاق، از آنِ همین پرندهای است که اینجا در کمال امنیت نشسته است. این طعمهٔ بیجان، فریب را واقعیتر جلوه میدهد و پرندگان سادهدل را قانع میکند که خطری در کار نیست و میتوانند با خیال راحت به این جمع بپیوندند.
در تمثیل مولانا، این پرندهٔ مرده نماد جلوههای بیروح و بیحقیقت دنیاست؛ لذتها، مقامها یا وعدههایی که به ظاهر جذاباند اما در باطن، ابزاری برای به دام انداختن سالک هستند. بانگ و آواز نیز همان تبلیغات و دعوتهای پر زرق و برقی است که انسان را به سوی این طعمههای بیارزش میکشاند. پرندهٔ عاقل و «باحزم» فریب این صحنهسازی را نمیخورد.
- حنین
- نالهٔ از روی اشتیاق، زاری کردن، صدای غمانگیز
- بنهاده
- قرار داده، گذاشته است
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.