M5:1343 — از شکاف در بدید آن حال را / بس عجب آمد از آن آن زال را

این بیت لحظهٔ کشف راز را در داستان به تصویر می‌کشد. خاتون که از لاغر شدن بی‌دلیل خرش نگران و کنجکاو شده بود، به جستجو و تحقیق می‌پردازد و سرانجام کنیزک را در حال آمیزش با حیوان می‌یابد. مولانا با استفاده از کلمهٔ «زال» (پیرزن) برای خاتون، هم به سن او اشاره می‌کند و هم شاید به حیله‌گری و باتجربگی او در امور دنیوی، که حالا با دیدن این صحنهٔ نامتعارف، شگفت‌زده شده است.

این «دیدن» اما، دیدنی ناقص است. خاتون اصل عمل را می‌بیند اما از «دقیقه» یا نکتهٔ ظریف و حیاتی ماجرا، یعنی کدویی که کنیزک برای کنترل اندازهٔ آلت خر به کار می‌برد، غافل است. این نگاه سطحی و ناقص، که تنها ظاهر را می‌بیند و به عمق و جزئیات محافظت‌کننده پی نمی‌برد، زمینه‌ساز فاجعه‌ای می‌شود که در ادامه برای خود او رخ می‌دهد. این بیت در واقع مقدمه‌ای است برای طرح یکی از مفاهیم کلیدی مثنوی: تفاوت میان دیدنِ کل و دیدنِ جزء، و خطر فهم ناقصی که به هلاکت می‌انجامد. نگاه خاتون، نمونهٔ بارز «نظر ناقص» است که مولانا در عنوان داستان به «ملعون» بودن آن اشاره می‌کند.