O'qish› Daftar 5› Har kuni dilga keladigan fikrning kun boshida uyga kelgan yangi mehmonga oʻxshatish va mehmonnavozlik fazilati, mehmonning injiqliklarini koʻtarish va uning uy egasiga tazyiq va yomon muomala qilishi› Bayt 3670
M5:3670 — هر دمی فکری چو مهمان عزیز / آید اندر سینه‌ات هر روز نیز
M5:3670
Ma'no · به زبانِ تو — Sizning tilingiz · AI
هر فکر و اندیشه‌ای که به ذهن و دل تو می‌رسد، همچون مهمانی عزیز و محترم است که باید از او به نیکی استقبال کنی.
مولانا در این بخش، افکار و به‌ویژه احساسات ناگهانی و گذرا را به مهمانانی تشبیه می‌کند که به خانه‌ی دل ما وارد می‌شوند. این بیت، مقدمه‌ی این تمثیل است و از ما می‌خواهد که هر فکری را، چه خوب و چه بد، چون «مهمان عزیز» گرامی بداریم.
نکته‌ی اصلی در این تمثیل، تمرین «پذیرش» است. همان‌طور که در مهمان‌نوازی، ما انتخاب نمی‌کنیم که کدام مهمان بیاید و کدام نیاید، بلکه وظیفه‌ی ما استقبال و احترام به کسی است که از در وارد می‌شود، در عالم معنا نیز باید با افکار و احوال درونی خود چنین رفتاری داشته باشیم. این نگرش، سنگ بنای نوعی روان‌شناسی معنوی است که به جای سرکوب یا فرار از احساسات ناخوشایند، بر مشاهده و پذیرش آن‌ها تأکید می‌کند.
در ابیات بعدی، مولانا مشخصاً به «فکر غم» اشاره می‌کند و توضیح می‌دهد که حتی این مهمان ناخوانده و به ظاهر تلخ نیز در حال خدمت به ماست. او مانند خدمتکاری است که خانه را از گرد و غبار و چیزهای کهنه پاک می‌کند تا شادی و سرور جدیدی بتواند وارد شود. بنابراین، این بیت آغازگر دعوتی است به گشودگی و مهمان‌نوازی نسبت به تمام تجربیات درونی، با این باور که هر یک از آن‌ها فرستاده‌ای از سوی حق و حامل خیری پنهان است.
- دمی
- لحظه‌ای، یک نَفَس
- اندر
- در، داخلِ
- نیز
- هم، همچنین
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.