Devoni Shams› Gʻazal 2214› Bayt 2 ← oldingi · keyingi →
Devoni Shams · غزل شمارهٔ ۲۲۱۴
- داد باغ و دم مرغان بدهد آب حیات آن زمانی که درآییم به بستان، من و تو
G2214:2
Sizning tilingiz
Sizning tilingizda hali tarjima qilinmagan — u butun gʻazal uchun bir vaqtda qilinadi:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Ushbu bayt sharhi
Hali yozilmagan — ushbu baytning gʻazal ichidagi yaqin oʻqilishi:
Butun gʻazal ↗
- 1 خنک آن دم که نشینیم در ایوان، من و تو·به دو نقش و به دو صورت به یکی جان، من و تو
- 2 داد باغ و دم مرغان بدهد آب حیات·آن زمانی که درآییم به بستان، من و تو
- 3 اختران فلک آیند به نظّارهٔ ما·مهِ خود را بنماییم بدیشان، من و تو
- 4 من و تو بیمن و تو جمع شویم از سر ذوق·خوش و فارغ ز خرافاتِ پریشان، من و تو
- 5 طوطیان فلکی جمله شکرخوار شوند·در مقامی که بخندیم بدان سان، من و تو
- 6 این عجبتر که من و تو به یکی کنج، این جا·هم در این دم به عراقیم و خراسان، من و تو
- 7 به یکی نقش بر این خاک و بر آن نقش دگر·در بهشت ابدی و شکرستان، من و تو
ganjoor: sh2214 · public domain