Devoni Shams› Gʻazal 2855› Bayt 4 ← oldingi · keyingi →
Devoni Shams · غزل شمارهٔ ۲۸۵۵
- اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا بستان میی که یابی ز تفش ز خود رهایی
G2855:4
Sizning tilingiz
Sizning tilingizda hali tarjima qilinmagan — u butun gʻazal uchun bir vaqtda qilinadi:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Ushbu bayt sharhi
Hali yozilmagan — ushbu baytning gʻazal ichidagi yaqin oʻqilishi:
Butun gʻazal ↗
- 1 هله ای دلی که خفته تو به زیر ظل مایی·شب و روز در نمازی به حقیقت و غزالی
- 2 مه بدر نور بارد سگ کوی بانگ دارد·ز برای بانگ هر سگ مگذار روشنایی
- 3 به نماز نان برسته جز نان دگر چه خواهد·دل همچو بحر باید که گهر کند گدایی
- 4 اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا·بستان میی که یابی ز تفش ز خود رهایی
- 5 به خدا به ذات پاکش که میی است کز حراکش·برهد تن از هلاکش به سعادت سمایی
- 6 بستان مکن ستیزه تو بدین حیات ریزه·که حیات کامل آمد ز ورای جان فزایی
- 7 بهلم دگر نگویم که دریغ باشد ای جان·بر کور یوسفی را حرکات و خودنمایی
ganjoor: sh2855 · public domain