Devoni Shams› Gʻazal 490› Bayt 3 ← oldingi · keyingi →

Devoni Shams · غزل شمارهٔ ۴۹۰

  1. ز پیش آب و گل من بدید روح تو را خرد بگفت که سجده کنش که او شه توست

G490:3

Sizning tilingiz

Sizning tilingizda hali tarjima qilinmagan — u butun gʻazal uchun bir vaqtda qilinadi:

Ushbu bayt sharhi

Hali yozilmagan — ushbu baytning gʻazal ichidagi yaqin oʻqilishi:

Butun gʻazal ↗

  1. 1 مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست·همیشه سجده گهم آستان خرگه توست
  2. 2 به هر شبی کشدم تا به روز زنده کند·نوای آن سگ کو پاسبان درگه توست
  3. 3 ز پیش آب و گل من بدید روح تو را·خرد بگفت که سجده کنش که او شه توست
  4. 4 سجود کرد و در آن سجده ماند تا به ابد·نهاده روی بر آن خاک خوش که او ره توست
  5. 5 چه باشدت اگر این شوره خاک را که منم·به نعل بازنوازی که آن گذرگه توست
  6. 6 ایا دو دیده تبریز شمس دین به حق·تو کهربای دلی دل به عاشقی که توست

ganjoor: sh490 · public domain