بخش ۱۵۵ - تمثیل تن آدمی به مهمان‌خانه و اندیشه‌های مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشه‌های غم و شادی چون شخص مهمان‌دوست غریب‌نواز خلیل‌وار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و مؤمن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی

Inson tanasining mehmonxonaga, turli fikrlarning esa turli mehmonlarga oʻxshatish. Arifning gʻam va shodlik fikrlariga rozi boʻlishi, xuddi mehmonsevar, gʻaribparvar, Xalil kabi, Xalilning mehmonxonasining eshigi kofir, moʻmin, ishonchli va xoin uchun hamisha ochiq boʻlgani va barcha mehmonlarga ochiq yuz bilan muomala qilgani kabi