بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم

Bir kishi bir olim-orifdan so'radi: "Agar namozda kimdir ovoz chiqarib yig'lasa, oh ursa va dod solsa, namozi botil bo'ladimi?" U javob berdi: "Bu ko'z yoshining nomi. Bu yig'layotgan kishi nimani ko'rgan? Agar Allohga bo'lgan muhabbatni ko'rib yig'layotgan bo'lsa yoki bir gunohdan pushaymonlikdan yig'layotgan bo'lsa, namozi buzilmaydi, balki mukammallashadi. Zero, qalbning hozirligisiz namoz yo'qdir. Agar u tana og'rig'ini yoki farzand ayriligini ko'rgan bo'lsa, namozi buziladi. Zero, namozning asli tanadan voz kechishdir va Ibrohim alayhissalomdek farzanddan voz kechishdir, chunki u farzandini namozni mukammal qilish uchun qurbon qilgan va tanasini Namrud oloviga topshirgan. Mustafo alayhissalomga bu sifatlar bilan buyruq keldi: "Ibrohim millatiga ergashing. Darhaqiqat, Ibrohimda siz uchun go'zal namuna bor edi."