M1:1825 — دوست دارد یار این آشفتگی / کوشش بیهوده به از خفتگی
M1:1825
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
خداوند حال پریشان و تلاش بیوقفهٔ سالک را، حتی اگر به نتیجهٔ ظاهری نرسد، دوست دارد، زیرا این کوشش و حرکت از سکون و ناامیدی معنوی بسیار ارزشمندتر است.
این بیت در ادامهٔ توصیف حال تاجری است که در آتش عشق و درد میسوزد و مانند غریقی که برای نجات جانش به هر سو چنگ میاندازد، دست و پا میزند. مولانا این آشفتگی و تقلای ظاهراً بیهدف را ستایش میکند.
از دیدگاه عرفانی، «یار» یا معشوق حقیقی (خداوند)، خودِ این تلاش و بیقراری بنده را دوست دارد، نه لزوماً رسیدن به یک نتیجهٔ مشخص را. «کوشش بیهوده» به معنای تلاشی است که شاید از دید انسان عاقبتاندیش بیثمر به نظر برسد، اما در نگاه معنوی، نفسِ در حرکت بودن و دست نکشیدن از طلب، ارزشمند است. این کوشش، نشاندهندهٔ زنده بودنِ روح و صدق در طلب است.
نقطهٔ مقابل این «آشفتگی»، «خفتگی» است؛ یعنی سکون، یأس، تنبلی و رضایت دادن به وضع موجود. در مسیر سلوک، بزرگترین خطر، توقف و بیعملی است. بنابراین، حتی اگر تلاشهای سالک پر از خطا و تناقض باشد، همین که در حال تکاپو است، محبوب درگاه الهی است، زیرا نشان میدهد که از طلب باز نایستاده است.
- یار
- معشوق، دوست؛ در اینجا منظور خداوند است.
- آشفتگی
- پریشانحالی، بیقراری، اضطراب عاشقانه.
- بیهوده
- بیفایده، بینتیجه.
- به از
- بهتر از.
- خفتگی
- خواب بودن، غفلت، سستی و بیعملی.
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。