閱讀› 卷 1› 解釋「真主所欲，無不成就」› 詩聯 1901
M1:1901 — آنچ خوردی وا ده ای مرگ سیاه / از نبات و دارو و برگ و گیاه
M1:1901
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت فرمان خداوند به «مرگ» یا «عدم» است که در فصل بهار، تمام گیاهان و رستنیهایی را که در پاییز از بین برده بود، دوباره به عالم هستی بازگرداند.
این بیت بخشی از تمثیل بزرگتری است که مولانا برای توضیح قدرت خداوند در آفرینش از نیستی (عدم) به کار میبرد. او چرخهٔ فصول را نمونهای از این قدرت میداند. در پاییز، طبیعت میمیرد؛ گویی «مرگ سیاه» تمام سرسبزیها و گیاهان را میبلعد. اما با رسیدن بهار، فرمان الهی صادر میشود و به این مرگ دستور میدهد که هر آنچه را «خورده» است، بازگرداند.
این فرمان، تجلی ارادهٔ خداوند بر نیستی است. «مرگ سیاه» در اینجا تجسمی شاعرانه از همان «عدم» یا نیستی است که در ابیات قبل به آن اشاره شده. این تصویر، مقدمهای است برای اینکه مولانا در ابیات بعدی، این چرخهٔ مرگ و زندگی در طبیعت را به تحولات درونی انسان و «باغ دل» او تشبیه کند و نشان دهد که همانطور که خدا بهار را از دل زمستان برمیآورد، میتواند جان و روان انسان را نیز زنده و شکوفا سازد.
- وا ده
- پس بده، بازگردان
- نبات
- گیاه، هرآنچه از زمین میروید
- دارو
- در اینجا به معنای عام هر نوع گیاه دارویی یا مفید
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。