閱讀› 卷 1› 先知（願主賜福他及其家人，並使其平安）建造講壇後，哈娜娜柱的哭泣，因為信徒眾多，大家說：「我們在您講道時看不到您尊貴的臉龐。」使者和聖伴們聽到了那哭泣聲，穆斯塔法（願主賜福他及其家人，並使其平安）與柱子的明確對話› 詩聯 2132
M1:2132 — صد هزاران ز اهل تقلید و نشان / افکندشان نیم وهمی در گمان
M1:2132
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
This couplet asserts that countless people who rely on external imitation and superficial proofs for their faith are easily swayed and thrown into doubt by even the slightest uncertainty.
This beyt comes in the context of the story of the weeping pillar (استوانه حنانه), which cried out in longing when the Prophet Muhammad left it for a new pulpit. Rumi uses this miraculous event to distinguish between true, intuitive faith and a faith based on 'تقلید و نشان' (imitation and signs). Many people, Rumi suggests, believe not from inner conviction but because they imitate others or demand external proofs. For such individuals, their faith is fragile; a 'نیم وهمی' (half-doubt or slight illusion) is enough to shake their certainty and plunge them into 'گمان' (suspicion or wavering belief).
This fragility is contrasted with the unwavering faith of the 'واقفان امر کن' (those aware of the Divine command 'Be!'), mentioned in the preceding verse. These are the mystics and true knowers whose faith is rooted in direct experience and inner illumination, not in external validation. Rumi is setting up a critique of purely intellectual or imitative faith, which he will further elaborate by calling the 'foot of the rationalists' (پای استدلالیان) 'wooden' and unstable.
- تقلید
- Imitation; following a religious authority or tradition without independent reasoning.
- نشان
- Sign, indication, proof; here referring to external evidence or miracles.
- وهم
- Illusion, fancy, doubt, suspicion; here, a slight or fleeting doubt.
- گمان
- Suspicion, conjecture, doubt; a state of uncertainty or wavering belief.
ایمان کسانی که بر پایهی تقلید و نشانههای ظاهری است، بسیار سست و شکننده است و با کوچکترین شبههای از بین میرود.
مولانا در ادامهی داستان «ستون حنانه» به مقایسهی دو نوع ایمان میپردازد: ایمان مبتنی بر شهود و تجربهی مستقیم (ایمان اهل تحقیق) و ایمان مبتنی بر پیروی کورکورانه و استدلالهای عقلی (ایمان اهل تقلید).
این بیت میگوید که جمعیت عظیمی از دینداران، یعنی «اهل تقلید و نشان»، ایمانشان بر پایهای محکم استوار نیست. آنها به جای درک حقیقت، به ظواهر، نشانهها و گفتههای دیگران تکیه کردهاند. به همین دلیل، ایمانشان بسیار آسیبپذیر است. کافی است یک «نیم وهم»، یعنی یک شبههی کوچک و بیاساس، در ذهنشان بیفتد تا کل بنای باورشان فرو بریزد و در وادی شک و گمان سرگردان شوند.
در ابیات بعدی، مولانا این ایده را بیشتر توضیح میدهد و پای استدلالکنندگان را «چوبین» و بیثبات میخواند. از نظر او، تنها ایمانی استوار است که مانند ایمان «قطب زمان» (انسان کامل)، ریشه در مشاهدهی مستقیم حق داشته باشد، نه در تقلید و براهین ظاهری که با هر وسوسهای متزلزل میگردد.
- اهل تقلید
- کسانی که ایمانشان بر اساس پیروی از دیگران است، نه تحقیق و تجربهی شخصی.
- اهل نشان
- کسانی که به دنبال نشانهها و علائم ظاهری هستند؛ ظاهربینان.
- نیم وهمی
- یک شبهه و خیال بسیار کوچک و ناچیز.
- گمان
- شک، تردید، پندار.
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。