閱讀› 卷 1› 哈里發接受禮物，並以完全不求回報的態度，賞賜了超越那份禮物和水罐的恩惠› 詩聯 2897
M1:2897 — بلک گیرد اندر آتش افکند / صورت عاریتش را بشکند
M1:2897
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
مؤمنِ حقیقتبین، بتِ طلایی را در آتش میافکند تا شکل ظاهری و بیارزشِ بت از بین برود و جوهر گرانبهای طلا باقی بماند.
این بیت در ادامهی تمثیل «بت زرین» آمده است. مولانا میپرسد اگر مؤمنی بتی از طلا بیابد چه میکند؟ پاسخ میدهد که او اسیر ظاهر فریبندهی بت نمیشود. بلکه آن را در آتش میاندازد تا صورتِ بت که ارزشی عاریهای و اعتباری دارد، ذوب شده و از بین برود.
این کار نمادی از یک اصل مهم عرفانی است: عبور از «صورت» و رسیدن به «معنا». در این تمثیل، طلا نماد «ذات» و حقیقت الهی است که ارزشمند و باقی است. شکل بت، نماد «صورت»ها، تعلقات دنیوی، قالبهای فکری محدودکننده و هر آن چیزی است که بر روی حقیقت کشیده شده و مانع دیدن آن میشود. این صورتها «عاریتی» هستند، یعنی اصالتی از خود ندارند و همچون لباسی عاریه بر تن حقیقت نشستهاند.
مؤمنِ عارف کسی است که فریب این صورتها را نمیخورد. او با «آتش» عشق، معرفت یا ریاضت، این صورتهای زودگذر را ذوب میکند تا به طلای نابِ معنا دست یابد. همانطور که در ابیات بعدی تأکید میشود، «صورت مانع است و راهزن». چسبیدن به ظواهر، انسان را از درک حقیقت باز میدارد.
- عاریت
- چیزی که به طور موقت به کسی سپرده شده، امانتی، زودگذر و غیر اصیل
- بشکند
- در هم بشکند، نابود کند، از بین ببرد
- افکند
- میاندازد
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。