M1:402 — چونک نور صبحدم سَر بر زند / کرکس زرّین گردون پر زند
M1:402
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت طلوع خورشید و آغاز روز را توصیف میکند که نمادی از بیداری و بازگشت روح از عالم خواب به جهان مادی و هشیاری است.
این بیت در ادامهٔ توصیف حالت خواب و بیخبری شبانه است. مولانا خواب را به حالتی عارفانه تشبیه میکند که در آن روح از قید و بندهای دنیوی و سود و زیان آزاد است و در «صحرای بیچون» به پرواز درمیآید. اما این آزادی موقتی است.
با طلوع آفتاب که در اینجا به «کرکس زرین گردون» تشبیه شده، این حالت به پایان میرسد. همانطور که با دمیدن سپیدهدم، روز آغاز میشود و فعالیتهای دنیوی از سر گرفته میشود، روح نیز از آن عالم بیخبری و آسودگی به جهان هشیاری و تن بازگردانده میشود. این بیداری، بازگشتی به «دام» دنیا و رویارویی با مسئولیتها و حسابرسیهاست که در بیت قبل با عبارت «داد و داور» به آن اشاره شد. بنابراین، طلوع خورشید نماد نیرویی است که ما را از عالم غیب و استراحت روحانی به صحنهٔ زندگی مادی فرامیخواند.
- کرکس زرّین
- کنایه از خورشید
- گردون
- آسمان، فلک
- سر بر زند
- طلوع کند، ظاهر شود
- پر زند
- پرواز کند، بال بزند
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。