閱讀› 卷 1› 闡述大臣在這計謀中的損失› 詩聯 547
M1:547 — آخر آدمزادهای ای ناخلف / چند پنداری تو پستی را شرف
M1:547
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
ای انسان که جانشین ناشایستهای برای آدم هستی، به اصل و نسب والای خود بازگرد و این همه فرومایگی و دنیاپرستی را که انتخاب کردهای، مایهٔ افتخار و شرافت خود ندان.
مولانا در اینجا با لحنی سرزنشآمیز، وزیری را که نماد نفس اماره و انسان دنیازده است، خطاب قرار میدهد. بیتهای پیشین، عملِ وزیر را نوعی «مسخ» خودخواسته توصیف کردهاند؛ یعنی او با انتخاب اهداف پست دنیوی، ماهیت انسانی و الهی خود را دگرگون کرده و به مرتبهای پایینتر سقوط کرده است.
این بیت، این ایده را به اوج میرساند. مولانا به او یادآوری میکند: «آخر آدمزادهای». این عبارت به مقام معنوی انسان اشاره دارد؛ موجودی که خداوند به او کرامت بخشید و فرشتگان بر او سجده کردند. اما این وزیر، به عنوان یک «ناخلف» یا جانشین ناشایسته، این میراث گرانبها را فراموش کرده است. او نه تنها به پستی و فرومایگی تن داده، بلکه بدتر از آن، این سقوط را «شرف» و بزرگی میپندارد. این بزرگترین تراژدی روح انسان است: نه فقط گم کردن راه، بلکه افتخار کردن به بیراهه.
پرسش «چند؟» (تا کی؟) نشاندهندهٔ بیتابی و شگفتی مولانا از این غفلت عمیق است. او میپرسد تا چه زمانی میخواهی این وارونگی ارزشها را ادامه دهی و پستی را به جای بلندی، و ذلت را به جای عزت بگیری؟ این بیت در واقع فراخوانی است به هر انسانی تا جایگاه حقیقی خود را بازشناسد و از پرستش اهداف حقیر دست بردارد.
- ناخلف
- فرزند ناشایسته، جانشین نااهل
- پنداری
- گمان کنی، تصور کنی، بپنداری
- شرف
- بزرگی، افتخار، سربلندی
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。