M1:607 — ما که باشیم ای تو ما را جانِ جان / تا که ما باشیم با تو درمیان
M1:607
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
ای کسی که اصل و حقیقت وجود ما تویی، ما در پیشگاه تو هیچیم و اصلاً «مایی» وجود ندارد که بخواهد در کنار تو اظهار وجود کند.
این بیت اوج فنا و نیستی مریدان در برابر وزیر (که نماد حق یا پیر کامل است) را نشان میدهد. پس از تشبیههای پیدرپی که در آنها خود را ابزاری بیاختیار در دست معشوق معرفی کردند (چنگ، نی، کوه، شطرنج)، اکنون به نقطهای میرسند که حتی وجود مستقل خود را نیز انکار میکنند.
مصراع اول یک پرسش انکاری است: «ما که باشیم؟» یعنی ما هیچ ارزشی و هویتی در برابر تو که «جانِ جان» و حقیقت هستیِ ما هستی، نداریم. این تعبیر، رابطهی مخلوق و خالق را از دیدگاه عارفانه بیان میکند؛ وجود ما یک وجود مجازی و عاریهای است و اصل حیات از اوست.
مصراع دوم این مفهوم را عمیقتر میکند. «در میان بودن» یعنی حائل شدن، فاصله انداختن یا به عنوان یک «من» یا «ما»ی مستقل در کنار «تو» قرار گرفتن. مریدان میگویند ما به قدری در برابر تو هیچیم که حتی نمیتوانیم ادعا کنیم که «ما»یی وجود دارد که بین ما و تو فاصله بیندازد. این نهایت توحید است: دوگانگیای در کار نیست و تنها یک وجود حقیقی (تو) حاضر است و «ما» صرفاً نمودی از آن وجودیم. این بیت، نفی کامل «منیت» و خودبینی در مسیر سلوک است.
- جانِ جان
- اصلِ حیات، حقیقتِ وجود، جانمایه
- درمیان
- در میان بودن، حائل بودن، فاصله شدن، به عنوان یک وجود مستقل مطرح بودن
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》,每節詩句皆有引證
除非您分享,否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。