閱讀› 卷 2› 總督命令那個人：「把你在路邊種植的荊棘叢拔掉。」› 詩聯 1230
M2:1230 — هر دمی آن خاربن افزون شدی / پای خلق از زخم آن پر خون شدی
M2:1230
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
En esta historia, el espino que el hombre se niega a arrancar sigue creciendo, hiriendo y haciendo sangrar los pies de todos los que pasan.
Este verso es el corazón de la alegoría de Rumi sobre la procrastinación y el daño que causan los malos hábitos. El «espino» representa un defecto de carácter, un pecado o cualquier cualidad negativa que uno alberga. El hombre de la historia lo plantó en el «camino», que simboliza el curso de la vida, tanto la suya como la de los demás.
El verso subraya dos consecuencias directas de la inacción. Primero, el problema no se queda estático: «A cada instante... crecía más y más». Un mal hábito, si no se atiende, se fortalece y echa raíces más profundas. Segundo, causa un daño real y continuo no solo a uno mismo, sino también a la comunidad («los pies de la gente... sangraban»). Un defecto personal nunca es un asunto puramente privado; sus espinas inevitablemente hieren a quienes nos rodean.
En el contexto sufí, este es un llamado urgente al autoexamen y a la acción. Rumi advierte que posponer la lucha contra nuestros propios «espinos» internos (el ego, la ira, la pereza) solo hace que la tarea sea más difícil con el tiempo, mientras el daño que causan se acumula.
- خاربن
- Arbusto espinoso, zarza. En la alegoría, representa un mal hábito, un pecado o un defecto de carácter.
- افزون شدی
- Se hacía más grande, crecía, aumentaba. La forma verbal indica una acción continua o habitual en el pasado.
- خلق
- La gente, el pueblo, la creación. Se refiere a los transeúntes y, en sentido figurado, a la comunidad afectada por las acciones de una persona.
- زخم
- Herida. Aquí se refiere a las heridas causadas por las espinas del arbusto.
این بیت به رشد مداوم بوتهی خار و آسیب فزایندهای که به مردم میرساند اشاره دارد و نشان میدهد که با گذشت زمان، مشکل بدتر و ریشهدارتر میشود.
این بیت بخشی از تمثیل مردی است که بوتهی خاری را سر راه مردم کاشته است. مولانا با این تصویر، رشد و قدرت گرفتن یک عادت بد، یک رذیلهی اخلاقی، یا هر مانع درونی را نشان میدهد که اگر به موقع با آن مقابله نشود، روز به روز قویتر و ریشهدارتر میگردد.
«افزون شدن» خاربن فقط به معنای بزرگ شدن فیزیکی آن نیست، بلکه نمادی از عمیقتر شدن یک خصلت منفی در وجود انسان است. «پر خون شدن پای خلق» نیز آسیب ملموس و مستمری را که این عادت بد نه تنها به خود فرد بلکه به دیگران نیز وارد میکند، به تصویر میکشد. این بیت مقدمهای است برای پیام اصلی داستان که در ابیات بعدی توسط حاکم بیان میشود: هر چه در ریشهکن کردن «خارهای درون» امروز و فردا کنی، آن خار قویتر و تو ضعیفتر خواهی شد.
- دمی
- لحظهای، یک نفس
- خاربن
- بوتهی خار
- افزون شدی
- بیشتر میشد، بزرگتر میشد
- خلق
- مردم، رهگذران
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。