閱讀› 卷 2› 總督命令那個人：「把你在路邊種植的荊棘叢拔掉。」› 詩聯 1285
M2:1285 — چشم خاکی را به خاک افتد نظر / بادبین چشمی بود نوعی دگر
M2:1285
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
El ojo físico solo puede percibir el mundo material, mientras que se necesita una percepción espiritual completamente diferente para discernir las realidades invisibles que lo animan.
Este dístico establece una distinción fundamental en la epistemología de Rumi, contrastando dos formas de ver: la del ojo físico (چشم خاکی, chashm-e khākī, el ojo terrenal) y la del ojo espiritual (بادبین چشمی, bād-bīn chashmī, un ojo que ve el viento).
En el contexto de los versos circundantes, Rumi ha establecido una metáfora central: el mundo visible es como el polvo (خاک, khāk) levantado y movido por un viento (باد, bād) invisible. El polvo es inerte y secundario; el viento es la fuerza primaria y vivificante. El dístico argumenta que la percepción sensorial ordinaria, al estar hecha de "tierra", está naturalmente limitada a ver otras cosas terrenales. No puede percibir la fuerza superior e invisible que le da forma y movimiento. Para percibir el "viento" —que aquí simboliza el Espíritu, la Realidad Divina, el mundo del significado (maʿnā)— se requiere una facultad de percepción completamente diferente, un "ojo que ve el viento".
Esta idea se desarrolla en los versos siguientes, donde el ojo físico se compara con un caballo y la luz de Dios (نور حق, nūr-e ḥaqq) con su jinete. El caballo (la percepción sensorial) solo ve el pasto y el camino inmediato; es el jinete (la percepción espiritual) quien conoce el verdadero destino y guía el camino. Por lo tanto, el verso no es simplemente una observación poética, sino una instrucción ética: uno debe cultivar este "otro ojo" para percibir la realidad más allá de las meras apariencias materiales.
- چشم خاکی
- Literalmente, 'ojo terrenal' o 'el ojo de polvo'. Se refiere al ojo físico y, por extensión, a la percepción sensorial limitada al mundo material.
- بادبین
- Un neologismo de Rumi que significa 'que ve el viento'. Se refiere a una facultad de percepción espiritual capaz de discernir las realidades sutiles e invisibles que animan el mundo físico.
- نوعی دگر
- Una frase idiomática que significa 'de otro tipo', 'de una clase diferente'. Enfatiza la diferencia cualitativa, no solo de grado, entre las dos formas de ver.
نگاه مادی و ظاهربین تنها امور مادی و ظاهری را درک میکند، در حالی که بصیرت باطنی و روحانی، حقایق پنهان و معنوی را میبیند.
مولانا در ابیات قبل، دو عالم را در برابر هم قرار میدهد: جهان محسوس که مانند «خاک» است و جهان معنا که همچون «باد» است. باد (عالم معنا) بر خاک (عالم ماده) حاکم است و آن را به حرکت درمیآورد. این بیت نتیجهی آن تمثیل است: کسی که نگاهش «خاکی» و مادی است، جز همین ظواهر و پدیدههای مادی چیزی نمیبیند. نگاه او به همان چیزی میافتد که از جنس خودش است.
اما نوع دیگری از دیدن وجود دارد: «چشم بادبین». این چشم، بصیرت باطنی و شهودی است که میتواند نیروی پنهان و حقیقت اصلی (باد) را که در پس این ظواهر مادی (خاک) قرار دارد، ببیند. این دو نگاه از دو جنس متفاوتاند و هر یک جهان را به گونهای متفاوت درک میکنند. مولانا بلافاصله در ابیات بعدی این ایده را با تمثیل اسب (حس) و سوار (نور حق) بسط میدهد تا نشان دهد که حواس ظاهری بهتنهایی کورند و برای دیدن راه حقیقی، به نور هدایت الهی نیاز دارند.
- خاکی
- مادی، زمینی، متعلق به عالم جسمانی
- بادبین
- بینندهی باد؛ کنایه از چشم باطنبین و روحانی
- نوعی دگر
- از جنس دیگر، به شکلی متفاوت
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。