閱讀› 卷 2› 總督命令那個人：「把你在路邊種植的荊棘叢拔掉。」› 詩聯 1302
M2:1302 — گه بلندش میکند گاهیش پست / گه درستش میکند گاهی شکست
M2:1302
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
El mundo visible y todo lo que contiene es completamente impotente, movido y transformado incesantemente por el poder invisible de Dios.
Este verso es parte de una meditación sobre la agencia divina frente a la impotencia humana. Rumi acaba de comparar el mundo con una brizna de paja (خس) en manos del viento de lo Oculto (باد غیب). La brizna de paja no tiene voluntad propia; el viento la levanta, la deja caer, la lleva a la derecha o a la izquierda.
El verso aplica esta imagen a la condición de todas las cosas creadas. La mano invisible de Dios es la que determina todos los estados y sus opuestos: la elevación y la humillación, la integridad (درست) y la fractura (شکست). Estos pares de opuestos no son accidentales ni están bajo nuestro control final. Son la manifestación de una única Voluntad oculta que actúa sobre el escenario del mundo. Rumi utiliza estas imágenes para disolver la ilusión de que el mundo visible o nuestras propias acciones son la causa última de los acontecimientos.
En el contexto más amplio del Masnavi, este es un punto central del tawḥīd (la afirmación de la Unidad Divina): reconocer que solo hay un Actor real. Los versos que siguen refuerzan esta idea con más imágenes: la mano oculta que escribe, el jinete invisible cuyo caballo galopa, el arco invisible del que vuela la flecha. Todo apunta a la misma verdad: lo que vemos es el efecto, pero la Causa está oculta a los sentidos.
- شکست
- Literalmente, 'roto' o 'quebrantado'. Aquí se usa como sustantivo para significar un estado de estar roto o derrotado, en oposición a 'درست' (completo, sano).
- درست
- Sano, completo, correcto, entero. En este contexto, se opone a 'شکست' (roto), significando un estado de integridad o bienestar.
- گه
- Forma poética abreviada de 'گاه' (a veces, en un momento). Se repite para crear un ritmo que enfatiza la constante fluctuación de los estados.
این بیت میگوید که قدرت غیبی و پنهان خداوند، این جهان و پدیدههایش را دائماً در حال تغییر و دگرگونی نگه میدارد؛ گاهی آن را بالا میبرد و گاهی پایین میآورد، گاهی آباد میکند و گاهی ویران میسازد.
این بیت در ادامهٔ تشبیه جهان به «خسی در دست باد غیب» آمده است. مولانا توضیح میدهد که تمام تحولات و فراز و نشیبهای عالم هستی، نتیجهٔ اراده و عمل یک قدرت نادیدنی و مطلق است. این جهانِ پیدا، در برابر آن قدرتِ پنهان، کاملاً منفعل و تسلیم است.
در نگاه مولانا، این دگرگونیهای متضاد — بلندی و پستی، آبادی و ویرانی، راست و چپ، گل و خار — همگی نشانههایی از یک فاعل و کارگردان واحد هستند. همانطور که در ابیات بعدی میگوید، ما فقط «خط» را میبینیم اما «قلم» و «دست نویسنده» پنهاناند؛ «اسبِ در حال تاخت» را میبینیم اما «سوار» آن ناپیداست. این بیت، در واقع، دعوتی است به فراتر رفتن از ظواهر و دیدن دست خداوند در تمام اتفاقات عالم، چه خوشایند و چه ناخوشایند. همه چیز، از رشد و کمال گرفته تا زوال و شکست، تجلی همان ارادهٔ واحد غیبی است.
- گه
- مخفف «گاه»؛ گاهی، بعضی وقتها
- شکست
- در اینجا به معنی «شکسته»، «درهمشکسته»
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。