閱讀› 卷 2› 總督命令那個人：「把你在路邊種植的荊棘叢拔掉。」› 詩聯 1375
M2:1375 — شاه چون شیرینتر از شکر بود / جان به شیرینی رود خوشتر بود
M2:1375
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
Dado que Dios, el Rey divino, es la fuente de toda dulzura, es natural y preferible que el alma sacrifique su vida por alcanzar esa dulzura suprema.
Este verso es el corazón de una reflexión sobre la atracción irresistible del alma hacia lo Divino. Rumi acaba de afirmar que, aunque acercarse a los reyes terrenales es peligroso, las almas nobles no pueden evitarlo. Ahora eleva el argumento al plano espiritual: si el Rey Divino (Dios) es infinitamente más dulce y deseable que cualquier cosa en el mundo (simbolizado por el azúcar), entonces entregar la vida para unirse a Él no es una pérdida, sino la máxima ganancia y el mayor placer.
La imagen de la "dulzura" (shīrīnī) es central en la poesía sufí para describir la experiencia del amor divino. El verso juega con esta idea: el alma, por su propia naturaleza, busca lo que es dulce y placentero. Al encontrar la dulzura absoluta en Dios, su anhelo se vuelve tan intenso que el miedo a la aniquilación (la 'muerte' del ego) desaparece. El viaje hacia Dios, aunque implique el sacrificio del yo individual, se convierte en el acto más gozoso posible, un retorno a la fuente de todo deleite.
- شاه
- Rey. En este contexto, no se refiere a un monarca terrenal, sino a Dios como el Soberano absoluto y el Amado divino.
- شیرینی
- Dulzura. Un término clave en la poesía mística persa para describir el gozo, el deleite y la experiencia extática del amor divino.
- جان
- Alma, vida, espíritu. Se refiere a la esencia vital del ser humano que anhela regresar a su Origen divino.
از آنجا که خداوند (شاه) بینهایت جذاب و دوستداشتنی است، فدا کردن جان در راه رسیدن به او، لذتبخشترین کار ممکن است.
این بیت در ادامهٔ بیت قبلی است که میگفت انسانهای بلندهمت، حتی با وجود خطر جانی، نمیتوانند از پادشاهان (که نماد خداوند هستند) دوری کنند. مولانا در اینجا دلیل این جذابیت مقاومتناپذیر را بیان میکند.
او خداوند را به «شاهی» تشبیه میکند که وجودش از شکر هم «شیرینتر» است. این شیرینی، کنایه از کمالات، زیبایی و لطف بیکران الهی است که روح انسان عاشق را به سوی خود میکشد. در چنین حالتی، «جان دادن» در راه وصال این معشوق، دیگر یک فقدان یا اتفاقی تلخ نیست، بلکه خود یک تجربهٔ شیرین و خوشایند است. عاشق با اشتیاق جانش را فدا میکند، زیرا میداند که در ازای آن به سرچشمهٔ همهٔ شیرینیها و لذتها متصل میشود.
بنابراین، این بیت توجیهی عاشقانه برای خطر کردن در راه سلوک است. وقتی مقصد اینقدر ارزشمند و شیرین است، هر خطری در مسیر، از جمله مرگ، پذیرفتنی و حتی دلپذیر میشود. این همان منطق عشق است که بر منطق عقل و ترس از مرگ غلبه میکند.
- خوشتر
- بهتر، دلپذیرتر، خوشایندتر
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。