閱讀› 卷 2› 朋友們前往醫院探望宰農·埃及人（願真主憐憫他）› 詩聯 1418
M2:1418 — در وجود ما هزاران گرگ و خوک / صالح و ناصالح و خوب و خشوک
M2:1418
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
وجود انسان، مجموعهای از صفات متضاد حیوانی و انسانی، و نیز ویژگیهای خوب و بد است که همگی در کنار هم قرار گرفتهاند.
مولانا در اینجا به پیچیدگی و چندبُعدی بودنِ وجود انسان اشاره میکند. او با استفاده از تمثیل «بیشه» (در بیت قبل)، درون آدمی را به جنگلی تشبیه میکند که در آن، حیوانات درنده و پست (گرگ و خوک) در کنار صفات عالی و انسانی (صالح و خوب) زندگی میکنند.
این بیت تأکید میکند که انسان موجودی یکپارچه و تکساحتی نیست. در درون هر فردی، کشمکش دائمی میان نیروهای متضاد برقرار است. «گرگ» نماد حسادت و درندگی، و «خوک» نماد حرص و شهوت است—همانطور که در ابیات پیشین توضیح داده شده است. در مقابل، «صالح» (نیکوکار) و «خوب» (زیبا) نمایانگر جنبههای روحانی و الهی وجود ما هستند.
نکتهی کلیدی این است که هیچکس ذاتاً کاملاً خوب یا کاملاً بد نیست. وجود ما میدان نبردی است که در آن، این صفات گوناگون برای تسلط بر شخصیت ما با یکدیگر در جدالاند. همانطور که مولانا در ابیات بعدی توضیح میدهد، سرنوشت و صورت باطنی ما در روز حشر، به این بستگی دارد که کدام یک از این صفات بر وجود ما «غالب» شده باشد.
- خشوک
- زشت، پست، بیارزش، فرومایه
- صالح و ناصالح
- نیکوکار و بدکار، درست و نادرست
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。