閱讀› 卷 2› 穆薩（願他平安）接到關於牧羊人辯解的啟示› 詩聯 1797
M2:1797 — این قبول ذکر تو از رحمت است / چون نماز مستحاضه رخصت است
M2:1797
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
خداوند عبادات و ستایشهای ناقص و آلوده به خطای ما را از روی لطف و رحمتش میپذیرد، همانگونه که به زنی که دچار خونریزی غیرطبیعی است، اجازه داده میشود با همان حال نماز بخواند.
در این بیت، خداوند به موسی (ع) توضیح میدهد که چرا ستایشهای انسان، حتی بهترینِ آنها، در برابر عظمت الهی ناقص و ناکافی است، اما با این حال پذیرفته میشود. مولانا این پذیرش را به یک مفهوم فقهی تشبیه میکند: نماز زن «مستحاضه».
در فقه اسلامی، زن مستحاضه به دلیل خونریزی غیرعادی، از نظر شرعی پاک محسوب نمیشود. با این حال، دین به او «رخصت» میدهد، یعنی اجازه میدهد که با همان وضعیت نماز بخواند و این نماز از او پذیرفته میشود. این یک استثناست که بر پایهی رحمت الهی بنا شده است.
مولانا با این تشبیه میگوید: ستایش و ذکر ما نیز همیشه آلوده به نقصها، تصورات محدود بشری (تشبیه)، و چون و چراهای ذهنی است. همانطور که در بیت بعدی میگوید: «ذکر تو آلودهٔ تشبیه و چون». این آلودگیها مانند آن خون، عبادت ما را ذاتاً ناپاک میسازند. اما خداوند به جای رد کردن این عبادت ناقص، از روی رحمت بیکران خود، به ما رخصت میدهد و آن را میپذیرد. این بیت تأکیدی است بر اینکه ارزش عبادت ما نه در کمال بینقص آن، بلکه در لطف و بخشش پذیرندهی آن است.
- مستحاضه
- زنی که دچار خونریزی غیرطبیعی (غیر از حیض و نفاس) است و از نظر فقهی حکمی خاص برای عباداتش دارد.
- رخصت
- اجازه، اِذن، مجاز شمردن کاری که در حالت عادی ممنوع است.
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。