閱讀› 卷 2› 穆薩（願他平安）接到關於牧羊人辯解的啟示› 詩聯 1803
M2:1803 — این زمین از حلمِ حق دارد اثر / تا نجاست بُرد و گلها داد بَر
M2:1803
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت، زمین را نمادی از «حلم» (بردباری) خداوند میداند که پلیدیها و نقصهای ما را میگیرد و به جای آن، زیبایی و کمال به ما بازمیگرداند.
مولانا در این بیت، برای ملموس کردن مفهوم «حلم» الهی، از یک مثال زمینی و قدرتمند استفاده میکند. خداوند به موسی(ع) توضیح میدهد که همانطور که زمین، این آفریدهی خداوند، از صفت بردباری او اثری در خود دارد، عبادتهای ناقص و آلودهی بندگان را نیز میپذیرد.
زمین، هرگونه نجاست و آلودگی را در دل خود فرو میبرد و آن را به عنصری برای رشد و شکوفایی تبدیل میکند. این فرآیند تبدیل پلیدی به زیبایی (دادن گل در ازای گرفتن نجاست)، نمونهی کوچکی از رفتار خداوند با بندگانش است. همانطور که در بیتهای قبل اشاره شد، ذکر و نماز ما ممکن است به «تشبیه» و درک ناقص آلوده باشد، اما لطف خداوند این آلودگیها را میپوشاند و ذات خالص عبادت را میپذیرد.
این تصویر، انسان را به تأمل وامیدارد. وقتی خاکِ بیجان چنین ظرفیت و بخشندگیای دارد، انسانی که از پذیرش خطاهای دیگران یا تبدیل نقصهای خود به کمال عاجز است، در واقع از خاک نیز پستتر است. این همان نتیجهای است که در بیتهای بعدی، کافر از مقایسهی خود با خاک میگیرد و آرزو میکند که ای کاش خاک بود: «یا لَیْتَنی کُنْتُ تُراباً».
- حلم
- بردباری، شکیبایی، چشمپوشی از گناه و خطا
- نجاست
- پلیدی، آلودگی، ناپاکی
- داد بَر
- ثمر داد، به بار آورد، محصول داد
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。