M2:2371 — رجف کرد اندر هلاک هر دعی / فهم کرد از حق که یاارض ابلعی
M2:2371
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
زمین، این موجود به ظاهر بیجان، برای نابود کردن مدعیان دروغین به لرزه میافتد و فرمان مستقیم خداوند را برای بلعیدن گناهکاران درک و اجرا میکند.
این بیت در ادامهٔ مقایسهٔ میان «کوری» معنوی انسان و «بینایی» باطنی دیگر موجودات عالم است. مولانا با اشاره به دو داستان قرآنی، قدرت فهم و اطاعت زمین را به تصویر میکشد.
نیممصرع اول به داستان «قارون» اشاره دارد که در بیت قبلی (۲۳۷۰) نام او ذکر شده است. قارون، مردی ثروتمند و مغرور در زمان حضرت موسی بود که به دلیل تکبرش، خداوند به زمین فرمان داد تا او و تمام گنجهایش را ببلعد. «رجف کردن» یا لرزیدن زمین، مقدمهٔ این «هلاک» بود.
نیممصرع دوم، عیناً بخشی از آیهٔ ۴۴ سورهٔ هود در قرآن است: «وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ...» (و گفته شد: ای زمین، آبت را فرو بر...). این آیه مربوط به پایان طوفان نوح است که خداوند به زمین فرمان میدهد آب را فرو ببرد. مولانا این فرمان الهی را به عنوان نمونهای دیگر از فهم و شعور باطنی زمین به کار میگیرد.
پیام اصلی این است که حتی خاکِ زیر پای ما، از انسانِ «کور» و غافل، به خداوند نزدیکتر و نسبت به امر او شنواتر است. در حالی که انسان مغرور از پروردگارش روی میگرداند، تمام عناصر طبیعت (خاک، آب، باد، آتش) در برابر او تسلیم و باخبرند.
- رجف
- لرزیدن، لرزش شدید، اضطراب
- دعی
- کسی که ادعای دروغین دارد، متکبر، فرومایه
- یا ارض ابلعی
- ای زمین، فرو ببر. (بخشی از آیه ۴۴ سوره هود در قرآن)
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。