M2:2377 — چون ز کوری دزد دزدد کالهای / میکند آن کور عمیا نالهای
M2:2377
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت، حالِ انسانِ غافل و کوردلی را توصیف میکند که وقتی شیطان چیزی از او میدزدد، از سر ناآگاهی و بیبصیرتی، بیهدف و بیآنکه بداند دزد کیست، ناله و فریاد میکند.
مولانا در این بخش از مثنوی، انسانِ غافل از حق را به فردی نابینا تشبیه میکند. همانطور که عناصر بیجان طبیعت مانند زمین و آب و باد، خدا را میشناسند و از او فرمان میبرند، انسان با وجود داشتن عقل و حواس، از خداوند بیخبر و به غیر او مشغول است. این بیخبری، نوعی کوری معنوی است.
این بیت، تمثیل را کامل میکند: وقتی دزدی کالایی را از یک فرد نابینا میرباید، آن شخص کور فقط میتواند نالهای بیهدف و «کورکورانه» سر دهد. او نمیداند دزد کیست، چه شکلی است و به کدام سو گریخته است. فریاد او از سر استیصال و نادانی است، نه شناخت. این ناله، نماد واکنشهای بیثمر و غریزی انسانِ کوردل است. او حس میکند چیزی را از دست داده (آرامش، معنویت، حکمت)، اما چون دزدِ حقیقی یعنی نفس یا شیطان را نمیشناسد، به اشتباه دیگران را متهم میکند یا به زمین و زمان ناسزا میگوید. او نمیداند که دزد اصلی، «کحل دیده» یا همان بصیرت درونیاش را ربوده است و تا این دزد را نشناسد و با او جهاد نکند، به کالای گمشدهی خود یعنی حکمت و آرامش قلبی نخواهد رسید.
- کاله
- کالا، جنس، متاع
- عمیا
- کورکورانه، از روی کوری، جاهلانه
- ناله
- فریاد همراه با درد و زاری
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。