閱讀› 卷 2› 穆阿維葉向真主哭訴伊布力斯，並尋求幫助› 詩聯 2715
M2:2715 — نوحهٔ انا ظلمنا میزدی / نیست دستان و فسونش را حدی
M2:2715
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
معاویه به خدا میگوید که ابلیس حتی آدم را با همین فریبها از بهشت بیرون راند؛ او در حالی که ظاهراً توبه و پشیمانی نشان میدهد، در باطن مشغول فریبکاری است و نیرنگهایش پایانی ندارد.
این بیت بخشی از شکایت و استغاثهی معاویه به درگاه خداوند از دست ابلیس است. معاویه در اینجا به داستان هبوط آدم اشاره میکند و میگوید ابلیس چنان فریبکار است که حتی آدم ابوالبشر را نیز با همین نیرنگها از بهشت به زمین کشاند.
مصراع اول، «نوحهٔ انا ظلمنا میزدی»، به آیهی قرآنی اشاره دارد که در آن آدم و حوا پس از خوردن از میوهی ممنوعه، به گناه خود اعتراف کرده و میگویند: «رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا» (پروردگارا، ما بر خود ستم کردیم). مولانا این عبارت را در دهان ابلیس میگذارد تا اوج مکر او را نشان دهد. یعنی ابلیس حتی از کلمات توبه و پشیمانی نیز برای فریب استفاده میکند. او ظاهری پشیمان به خود میگیرد، اما در باطن، این صرفاً یک «دستان» و «فسون» (حیله و جادو) برای به دام انداختن قربانی بعدی است.
بنابراین، پیام اصلی بیت این است که فریبکاری ابلیس بسیار پیچیده و عمیق است. او میتواند مقدسترین کلمات و حالتها را تقلید کند تا دیگران را گمراه سازد و به همین دلیل، انسان بدون یاری خداوند نمیتواند در برابر او مقاومت کند. این بیت، درماندگی انسان را در برابر مکرهای نفس و شیطان برجسته میکند.
- نوحه
- در اینجا به معنی زمزمه کردن، ناله کردن از روی پشیمانی.
- انا ظلمنا
- بخشی از آیه ۲۳ سوره اعراف قرآن: «ما بر خود ستم کردیم». دعای توبهٔ حضرت آدم و حوا.
- دستان
- حیله، نیرنگ، فریب.
- فسون
- افسون، جادو، سحر، فریب.
- حد
- پایان، مرز، اندازه.
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。