閱讀› 卷 2› 穆阿維葉再次催促伊布力斯› 詩聯 2747
M2:2747 — خلق مست آرزواند و هوا / زان پذیرااند دستان تو را
M2:2747
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
ابلیس به معاویه میگوید که دلیل اصلی موفقیت او در فریب دادن انسانها این است که آنها اسیر و مستِ آرزوهای دنیوی و هواهای نفسانی خود هستند و این سرمستی، قدرت تشخیصشان را از بین میبرد.
این بیت در ادامهی گفتگوی معاویه و ابلیس آمده است. ابلیس در حال توضیح دادن سازوکار فریبکاری خود است. او به ماجرای آدم و حوا اشاره میکند که چگونه «حرص» و «هوس» قدرت تشخیص (تمییز) را از ایشان گرفت و باعث شد فریب ابلیس را بخورند.
در این بیت، ابلیس آن ماجرا را به یک قاعدهی کلی برای تمام بشریت (خلق) تبدیل میکند. او میگوید علت اینکه نیرنگهایش کارگر میافتد، ضعف بیرونی انسانها یا قدرت خارقالعادهی او نیست؛ بلکه یک ضعف درونی است. مردم «مست» آرزوها و امیال نفسانی خود هستند. این «مستی» حالتی است که در آن، عقل و قدرت تشخیص از کار میافتد. همانطور که فرد مست نمیتواند خوب و بد را از هم جدا کند، انسانی که اسیر آرزوهایش است نیز حقیقت را از دروغ و خیر را از شر تشخیص نمیدهد.
بنابراین، فریبهای ابلیس (دستان تو) بر زمینی آماده فرود میآید. این خود انسان است که با پیروی از «هوا» و «آرزو»، خود را در برابر وسوسهها آسیبپذیر میکند. این بیت در واقع یک اصل مهم روانشناختی و عرفانی را بیان میکند: ریشهی اصلی گمراهی در درون خود انسان و در دلبستگیهای او نهفته است.
- هوا
- هوای نفس، امیال و خواستههای نفسانی
- زان
- مخفف «از آن»، به آن دلیل، به همین خاطر
- پذیرا
- پذیرنده، قبولکننده
- دستان
- حیله، فریب، نیرنگ
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。