M2:3335 — جان نباشد جز خبر در آزمون / هر که را افزون خبر جانش فزون

مولانا در اینجا تعریفی بنیادین از «جان» ارائه می‌دهد. او جان را با «خبر» یا همان آگاهی و دانش یکی می‌داند. این یک تعریف وجودی است: جان ما همان میزان آگاهی ماست.

البته منظور از «خبر»، اطلاعات روزمره و اخباری که مثلاً از رسانه‌ها می‌شنویم نیست. مقصود، آگاهی از حقایق عالم و معرفت به ذات هستی است. جانی که با این حقایق ژرف انس دارد، جانی بزرگ و فزون است. به همین دلیل، در ابیات بعدی، مولانا سلسله مراتبی از جان‌ها را بر اساس میزان آگاهی‌شان ترسیم می‌کند: جان انسان از حیوان برتر است چون آگاهی بیشتری دارد، جان فرشته از انسان فراتر است، و جان «خداوندان دل» (اولیاء الهی) از جان فرشتگان نیز والاتر است. این برتری در آگاهی و معرفت، جوهر و اساسِ برتریِ وجودی آن‌هاست.