M2:3689 — اختلاف خلق از نام اوفتاد / چون به معنی رفت آرام اوفتاد

این بیت نتیجه‌گیری داستان مردی است که می‌خواهد راز درختی را که میوه‌های متضاد می‌دهد، بفهمد. شیخ به او توضیح می‌دهد که حقیقت، مانند یک شخص واحد است که نسبت به افراد مختلف، نام‌ها و نقش‌های گوناگونی دارد: برای یکی «پدر» است، برای دیگری «پسر» و برای سومی «دشمن». مشکل از آنجا آغاز می‌شود که مردم به این «نام‌ها» و عناوین ظاهری می‌چسبند و بر سر آن جدال می‌کنند.

مولانا می‌گوید ریشه‌ی تمام اختلافات بشری همین پافشاری بر «اسم» است، در حالی که «معنا» و حقیقتِ زیربنایی یکی است. وقتی انسان از سطح نام‌ها عبور کند و به عمق معنا برسد، تفرقه و جنگ از میان می‌رود و جای آن را آرامش و وحدت می‌گیرد. این بیت دعوتی است به فراتر رفتن از ظواهر و پوسته‌ها و رسیدن به هسته‌ی مشترک واقعیت‌ها، که در آنجا دیگر جایی برای نزاع نیست.