M2:80 — در جهان هر چیز چیزی جذب کرد / گرم گرمی را کشید و سرد سرد
M2:80
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت به قانون جاذبه میان طبایع و ماهیتهای مشابه اشاره دارد: هر چیزی در جهان، آنچه را که از جنس و سنخ خودش باشد به سوی خود جذب میکند.
مولانا در آغاز دفتر دوم مثنوی، اصلی بنیادین در هستی و روابط انسانی را بیان میکند: قانون «جذب همجنسان» یا «همسنخی». این اصل میگوید که هر موجود یا پدیدهای، به طور طبیعی به سوی چیزی کشیده میشود که با ذات و ماهیت درونیاش هماهنگی دارد.
برای روشن کردن این مفهوم معنوی، مولانا از یک مثال ملموس و فیزیکی استفاده میکند: همانطور که در طبیعت، گرما تمایل به گرما و سرما تمایل به سرما دارد، در عالم معنا نیز چنین است. این تشبیه ساده، قاعدهای کلی را به ذهن خواننده نزدیک میکند. بیتهای بعدی این اصل را در حوزهی اخلاق و روحانیت بسط میدهند: انسانهای پاک و نورانی جویای یکدیگرند و انسانهای پلید و باطل نیز به سوی همنوعان خود کشیده میشوند. بنابراین، این بیت تنها یک توصیف فیزیکی نیست، بلکه مقدمهای است برای درک اینکه چرا نیکان با نیکان و بدان با بدان همراه میشوند و چرا روح انسان در نهایت به سوی مبدأ و اصلی که از آن سرچشمه گرفته است، کشش دارد.
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。