閱讀› 卷 3› 那人因大衛的判決而懇求› 詩聯 2400
M3:2400 — تا روم من سوی خلوت در نماز / پرسم این احوال از دانای راز
M3:2400
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
داوود نبی میگوید که به من مهلت بده تا در خلوت و هنگام نماز، حقیقت این ماجرا را مستقیماً از خداوند که دانندهی همهی رازهاست، جویا شوم.
این بیت زبان حال حضرت داوود است که پس از دیدن تضرع و دعای مرد شاکی، تحت تأثیر قرار گرفته و در قضاوت خود دچار تردید شده است. او اعلام میکند که برای رسیدن به حقیقت، به ابزاری فراتر از شواهد ظاهری نیاز دارد. این ابزار، «نماز» است که برای او صرفاً یک عبادت رسمی نیست، بلکه یک «خلوت» و راه ارتباطی مستقیم با «دانای راز» یعنی خداوند است.
مولانا در اینجا، تصویری از یک قضاوت معنوی و الهی ارائه میدهد. داوود به عنوان پیامبر، به جای تکیه بر دانش خود یا ظواهر امر، به منبع اصلی معرفت یعنی وحی و الهام الهی رجوع میکند. نماز برای او «روزن جان» (پنجرهی روح) است که از طریق آن، نور حقیقت و پیام خدا بدون واسطه به قلبش میرسد. این عمل نشان میدهد که در نگاه عرفانی، حل مشکلات پیچیدهی دنیوی و رسیدن به عدالت حقیقی، نیازمند اتصال به عالمی بالاتر و کسب بصیرت از آنجاست.
- خلوت
- گوشهی تنهایی، مکان دور از دیگران برای عبادت و راز و نیاز
- احوال
- جمع حال؛ در اینجا به معنی وضعیت، ماجرا، شرح واقعه
- دانای راز
- کنایه از خداوند که از همهی اسرار و امور پنهان آگاه است
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。