閱讀› 卷 3› 比喻信徒在災難中逃避和不耐煩，如同鍋中豌豆和其他雜物沸騰時的攪動和不安，以及它們奔騰而出試圖跳出來。› 詩聯 4179
M3:4179 — گر جدا از باغ آب و گل شدی / لقمه گشتی اندر احیا آمدی
M3:4179
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت به نخود (نماد انسان سالک) میگوید که جدایی از دنیای مادی و جسمانی (باغ)، تو را به مرتبهای بالاتر میرساند و به تو حیاتی معنوی و جاودان میبخشد.
در این بخش از داستان «نخود در حال جوشیدن»، مولانا به نخود که نماد مؤمن در حال تحمل سختیهاست، دلداری میدهد. این بیت یک اصل مهم در عرفان را بیان میکند: رها کردن برای به دست آوردن.
«باغ آب و گل» استعارهای از دنیای مادی، جسم خاکی و تعلقات دنیوی است. نخود، زمانی که در این باغ بود، یک گیاه ساکن و محدود بود. با کنده شدن از این باغ، اگرچه ظاهراً از اصل خود جدا شده، اما وارد فرآیندی تحولآفرین میشود. این جدایی، شرط لازم برای رسیدن به کمال است.
تبدیل شدن به «لقمه»، اوج این تحول است. نخود دیگر یک گیاه بیجان نیست، بلکه غذایی میشود که به انسان نیرو و حیات میبخشد. با خورده شدن، او در وجود یک موجود برتر (انسان) جذب میشود و به بخشی از آگاهی و زندگی او تبدیل میگردد. به این ترتیب، نخود وارد مرتبه بالاتری از هستی میشود و به جمع «احیا» یا زندگان حقیقی میپیوندد. این مرگ ظاهری (جدا شدن از باغ و پخته شدن) در واقع عین زندگی است. مولانا این سیر صعودی را مسیری برای تکامل روح میداند که در آن، سالک با تحمل رنجها و رها کردن تعلقات، به حیاتی والاتر و معنوی دست مییابد.
- باغ آب و گل
- کنایه از دنیای مادی، کالبد جسمانی و تعلقات دنیوی.
- احیا
- جمع «حیّ» به معنی زندگان؛ در اینجا به معنای زندگان حقیقی و صاحبان حیات معنوی است.
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。