閱讀› 卷 4› 那個傳教士的故事,他每次講道開始時都為暴君、鐵石心腸者和無信仰者祈禱› 詩聯 97
M4:97 — تا که چوبش میزنی به میشود / او ز زخم چوب فربه میشود
M4:97
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت به موجودی افسانهای به نام «اَشغَر» اشاره دارد که به طور متناقض، هرچه بیشتر کتک بخورد، قویتر و فربهتر میشود. این تصویر برای نشان دادن تأثیر مثبت سختیها بر جان مؤمن به کار رفته است.
مولانا در این بخش از مثنوی، در حال توضیح یک اصل مهم عرفانی است: رنج و سختی، برای روح سالک مانند دارو و کیمیا عمل میکند. او برای روشن ساختن این ایده، از تمثیل حیوانی به نام «اَشغَر» استفاده میکند. طبق باورهای قدیم، این موجود عجیب با ضربه خوردن، نه تنها آسیب نمیبیند، بلکه رشد میکند و قویتر میشود.
این بیت دقیقاً همین ویژگی شگفتانگیز را توصیف میکند. ضربات چوب که قاعدتاً باید باعث ضعف و جراحت شوند، در مورد این حیوان نتیجهای معکوس دارند و به فربهی و سلامتی او میانجامند. مولانا بلافاصله در بیت بعدی (بیت ۹۸)، «نفس مؤمن» را به این حیوان تشبیه میکند و میگوید جان انسان باایمان نیز از زخم رنجها و ناملایمات، فربه و نیرومند میشود.
بنابراین، این بیت مقدمهای برای یک نتیجهگیری بزرگتر است: همانطور که چوب برای «اشغر» مفید است، سختیها و دشمنیها نیز برای مؤمن سودمند هستند، زیرا او را به خدا نزدیکتر کرده و روحش را صیقل میدهند. این رنجها انسان را از غفلت بیدار میکنند و او را وامیدارند تا برای یاری جستن به درگاه خداوند پناه ببرد.
- به
- بهتر، خوبتر
- زخم
- ضربه، آسیب
- فربه
- چاق، تنومند، قوی
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》,每節詩句皆有引證
除非您分享,否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。