閱讀› 卷 5› 將每日湧上心頭的思緒比喻為新來的客人,從早上就住進家裡,以及款待客人的美德,忍受客人的嬌氣、任性和惡劣態度,因為他是主人› 詩聯 3693
M5:3693 — بوک آن گوهر به دست او بود / جهد کن تا از تو او راضی رود
M5:3693
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
شاید همان اندیشهی غمگین و ناخوشایند، حامل هدیهای ارزشمند یا حقیقتی گرانبها برای تو باشد؛ پس با او به نیکی رفتار کن تا با رضایت از تو جدا شود.
مولانا در این بخش، اندیشههایی را که به ذهن انسان خطور میکنند، به مهمانانی تشبیه میکند که به خانهی دل وارد میشوند. او بهویژه دربارهی «فکر غم» یا اندیشههای منفی و ناراحتکننده صحبت میکند و توصیه میکند که حتی با این مهمانانِ به ظاهر «ترشرو» نیز باید با گشادهرویی و احترام برخورد کرد.
این بیت، دلیل این مهماننوازی را بیان میکند. مولانا میگوید شاید همین اندیشهی غمانگیز، مانند مسافری باشد که گوهری گرانبها با خود حمل میکند. این «گوهر» میتواند یک بصیرت معنوی، درسی برای رشد روحی، یا کلید حل یک مشکل باشد که در دلِ همان سختی و ناراحتی پنهان شده است. بنابراین، باید تلاش کرد تا با این اندیشه به بهترین شکل مواجه شد و آن را گرامی داشت. هدف این است که وقتی این حالت روحی سپری میشود و «مهمان» خانه دل را ترک میکند، با خاطرهای خوش و رضایت کامل برود. این رضایت، نشانهی آن است که ما توانستهایم هدیهی پنهان آن را دریافت کنیم و از آزمون سربلند بیرون آییم.
- بوک
- باشد که، شاید، امید است
- گوهر
- مروارید، سنگ قیمتی؛ در اینجا کنایه از حقیقت ارزشمند یا هدیهی معنوی
- جهد کن
- تلاش کن، کوشش کن
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》,每節詩句皆有引證
除非您分享,否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。