閱讀› 卷 5› 詮釋「取四隻鳥,使它們歸順於你」› 詩聯 39
M5:39 — بازشان زنده کن از نوعی دگر / که نباشد بعد از آن زیشان ضرر
M5:39
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این صفات نفسانی را پس از آنکه «کُشتی» و مهارشان کردی، باید در مسیری سازنده و الهی دوباره به کار بگیری تا دیگر زیانبار نباشند.
این بیت در ادامهٔ تمثیل حضرت ابراهیم (خلیل) و چهار پرنده است. مولانا این چهار پرنده را نمادی از چهار خصلت ویرانگر نفس میداند: حرص (بط)، شهوت (خروس)، جاهطلبی (طاووس)، و آرزوهای دور و دراز دنیوی (زاغ).
در ابیات قبل، مولانا سالک را همچون «خلیلِ وقت» خطاب میکند و از او میخواهد که سر این چهار پرنده را بِبُرد؛ یعنی این صفات را در خود «بکُشد» و امیال نفسانی را سرکوب کند. اما عرفان مولانا به نابودی و سرکوبِ صِرف ختم نمیشود. این بیت یک گام اساسی و تکمیلی را معرفی میکند: «باززنده کردن».
کشتن این صفات به معنای نابود کردن قوای طبیعی انسان نیست، بلکه به معنای رها کردن آنها از اسارتِ «خود» و نفس امّاره است. پس از این «مرگ»، این نیروها باید «به نوعی دیگر» زنده شوند؛ یعنی در خدمت اهداف روحانی و الهی قرار گیرند. برای مثال، شهوت به عشق الهی، حرص به اشتیاق برای معرفت، و جاهطلبی به همت بلند در سلوک معنوی تبدیل میشود. در این حالت دگرگونشده، این صفات نه تنها دیگر «ضرر» و آسیبی ندارند، بلکه به ابزاری قدرتمند برای رشد معنوی بدل میشوند.
- بازشان
- دوباره آنها را
- از نوعی دگر
- به شیوهای دیگر، به گونهای متفاوت
- زیشان
- از ایشان، از آنها
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》,每節詩句皆有引證
除非您分享,否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。