閱讀› 卷 5› 詮釋「取四隻鳥，使它們歸順於你」› 詩聯 45
M5:45 — مُنیتش آن که بُوَد اومیدساز / طامع تأبید یا عمر دراز
M5:45
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
صفت کلاغگونهی انسان، یعنی آرزوهای دور و دراز، آن نیرویی است که پیوسته در او امید به زندگی ابدی و عمری طولانی میسازد و او را حریصِ ماندن میکند.
در این بخش، مولانا چهار خوی ناپسند نفس را به چهار پرنده تشبیه میکند: حرص به مرغابی، شهوت به خروس، جاهطلبی به طاووس، و آرزوهای دور و دراز به کلاغ.
این بیت به توضیح «کلاغ نفس» میپردازد. کلاغ در فرهنگ ایرانی نماد عمر طولانی و گاه شومی است. مولانا از این نماد برای نشان دادن آن بخش از وجود ما استفاده میکند که مدام در حال ساختن امیدها و آرزوهای بیپایان برای آینده است. این خصلت، ما را به جاودانگی در این دنیا یا دستکم به عمری بسیار دراز طمعکار میکند و باعث میشود حقیقت فناپذیری خود را فراموش کنیم. این «امیدسازی» پیوسته، مانعی بزرگ در راه سلوک معنوی است، زیرا سالک را از «اکنون» و وظیفهی معنویاش غافل کرده و به آیندهای موهوم سرگرم میسازد. در واقع، این آرزوپروری، ریشهی بسیاری از وابستگیها و ترسهای دنیوی است.
- مُنیت
- آرزو، امید، بهویژه آرزوی دور و دراز
- اومیدساز
- امید سازنده، آنچه امید میآفریند
- طامع
- طمعکار، حریص
- تأبید
- جاودانگی، ابدی شدن
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。