閱讀 卷 6 希拉勒的故事:他是真主忠誠的僕人,有真知灼見,不盲從,為了利益而隱藏在受造物的奴役中,並非出於無能。如同陸克曼和優素福(願主平安之)表面上,以及他們之外的人,他是某位埃米爾的奴僕,那位埃米爾是穆斯林,但卻是盲目的。盲人知道自己有母親,但無法想像她的樣子。如果他懷著這種認識尊重這位母親,他或許能擺脫盲目,因為「如果真主希望對他的僕人施以恩惠,他就會打開他們的心眼,讓他們用它們看到隱微」。這條道路是通過心的生命來獲得的,因為身體的生命是動物的特徵 詩聯 1114

M6:1114 — آن‌چنان کان خواجه را مهمان رسید / خواجه از ایام و سالش بر رسید

آن‌چنان کان خواجه را مهمان رسیدخواجه از ایام و سالش بر رسید
✦ 以your language呈現此詩聯

M6:1114

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — 摘自他的瑪斯納維講座錄音

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: همانطور که مهمانی به خانهٔ میزبانی رسید، میزبان از سن و سال او جویا شد. معنا: این بیت سرآغاز یک حکایت است که در آن، میزبان از مهمانش دربارهٔ سن او می‌پرسد و مهمان پاسخ خود را با عقب‌گرد از سال‌های عمرش آغاز می‌کند.

شرح

من معتقدم که مولانا در این بیت، و در حقیقت، در این داستان آغازین، هدفش نه بیان یک حکایت صرف، بلکه مهیا کردن ذهن مخاطب برای درسی عمیق‌تر است. ایشان می‌گوید: «مولوی بهانه می‌جوید که یه قصه‌ای بگه که سرگرم‌کننده باشه... چرتشون رو پاره بکنه.» این بیت، در واقع، تمهیدی است برای ورود به حکایت مهم‌تری که در ادامه می‌آید: قصهٔ اسب واپس‌رو. مولانا خود به صراحت می‌گوید این داستان «حکایت در تقریر همین سخن، یعنی پس‌پس رفتن» است.

اینجا مولانا به نکتهٔ محوری «پس‌پس رفتن» اشاره می‌کند. مهمان به جای اینکه سال‌های عمرش را به جلو بگوید، به عقب بازمی‌گردد، گویی به سوی شکم مادر. این عقب‌گرد، نمادی است از رفتاری که انسان‌ها گاه در زندگی معنوی و اخلاقی خود در پیش می‌گیرند؛ حرکتی قهقرایی به جای پیشرفت. مولانا می‌خواهد بگوید که برخی از ما نه تنها پیشرو نیستیم، بلکه «هی عقب عقب می‌رویم، به قهقرا و انحطاط می‌رویم.» این توبیخی است که ناگهان متوجه مخاطبان می‌شود.

اما نکتهٔ درخشان مولانا در اینجاست که حتی این «پس‌پس رفتن» و این غرایض و تمایلات واپس‌گرا را می‌توان رام و هدایت کرد. درست مانند آن اسب چموشی که تنها به عقب می‌رود. مولانا می‌پرسد: آیا باید این اسب را کشت؟ طرد کرد؟ ریشه‌کن نمود؟ پاسخ او قاطعانه «خیر» است. او می‌گوید: «دمش را به سوی خانه کن.» یعنی اگر اسب به عقب می‌رود، او را بچرخان و بگذار از همان عقب‌روی خود، تو را به مقصد برساند.

این یک درس بنیادین در تربیت نفس است. بسیاری از صوفیان یا سنت‌های ریاضتی، بر برکندن غرایض و تمایلات نفسانی (همچون شهوت و غضب) تأکید داشتند. می‌گفتند باید چنان خود را تصفیه کنی که اثری از اینها نماند. اما مولانا راهی دیگر می‌نمایاند: اصلاح، طبابت، باغبانی، نه جراحی و ریشه‌کن کردن. باید از هر نیرویی، حتی نیروهای به‌ظاهر منفی، حسن استفاده کرد. شهوت، که شاید ما را به سوی دنیا بکشاند، می‌تواند با تغییر «متعلق» و «جهت»، به سوی «عقبی» و مقاصد متعالی هدایت شود.

مولانا این ایده را به زیبایی با نظریهٔ «تصعید» (Sublimation) در روانکاوی مدرن همسو می‌کند. او می‌گوید: «چون ببندی شهوتش را از رغیف / سر کند آن شهوت از عقل شریف.» یعنی اگر شهوت شکم‌پرستی را مهار کنی، همان انرژی به سوی عقل و تفکر شریف میل پیدا می‌کند. این همانند هرس کردن درخت است: «همچو شاخی که ببری از درخت / سر کند قوت ز شاخ نیک‌بخت.» شاخه‌های زائد را که می‌بری، نیروی حیات به سمت شاخه‌های پرثمر هدایت می‌شود. این نشان می‌دهد که تمامی عناصر وجودی ما، حتی آن‌هایی که به ظاهر کج و نارسا می‌نمایند، می‌توانند با هدایت صحیح، در خدمت کمال ما قرار گیرند.

نکات کلیدی

  • این بیت آغازگر داستانی است که مولانا برای جلب توجه مخاطب و معرفی مفهوم «عقب‌گرد معنوی» از آن بهره می‌برد.
  • مهمانِ داستان نماد انسانی است که به جای پیشرفت، به سوی گذشته و انحطاط «پس‌پس می‌رود».
  • مولانا با تمثیل اسب واپس‌رو، تاکید می‌کند که غرایض و تمایلات نفسانی را نباید ریشه‌کن کرد، بلکه باید «رام» و «هدایت» نمود.
  • هدف این تعلیم، «اصلاح» و «باغبانی» نفس است، نه جراحی خشن یا سرکوب مطلق.
  • انرژی‌های نفسانی، حتی آن‌هایی که به ظاهر منفی‌اند، می‌توانند با تغییر جهت، به سوی کمال و رشد معنوی سوق داده شوند؛ همانند نظریهٔ «تصعید» فروید.
  • بستن شهوت شکم‌پرستی می‌تواند همان انرژی را به سوی تعقل و تعالی فکری هدایت کند.

Sources: d6-s23 · 00:19:59 d6-s23 · 00:21:00 d6-s23 · 00:22:10

به زبانِ تو — 您的語言 · AI

討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》,每節詩句皆有引證

除非您分享,否則您的對話僅會留在此裝置上。

讀者們的提問

尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。