閱讀 卷 6 花拉子模沙(Khwarazmshah)陛下在巡遊隊伍中看到一匹非常稀有的駿馬,國王的心為其美麗和矯健所吸引。伊瑪德·穆爾克(Imad-ul-Mulk)卻讓國王對這匹馬的熱情降溫,國王因此選擇了他的看法。正如哈基姆(Hakim)所說:‘當嫉妒的舌頭變為奴隸販子,你就會遇到一個用粗麻布製成的約瑟夫。’由於約瑟夫的兄弟們嫉妒地從中作梗,使得他在買家心中的巨大魅力被掩蓋,顯得醜陋,以至於‘他們對他感到厭棄。’ 詩聯 3367

M6:3367 — بس همایون‌رای و با تدبیر و راد / آزموده رای او در هر مراد

بس همایون‌رای و با تدبیر و رادآزموده رای او در هر مراد
✦ 以your language呈現此詩聯

M6:3367

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — 摘自他的瑪斯納維講座錄音

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: او صاحب رأیی خجسته و تدبیری ژرف و جوانمردی بود، و اندیشه‌اش در هر خواسته‌ای آزموده و کارآمد بود. معنا: این بیت شخصیتی را توصیف می‌کند که از خردمندی، دوراندیشی و سخاوت برخوردار است و مشاوره‌هایش همواره در رسیدن به مقاصد مختلف، ثمربخش و قابل اتکا بوده است.

شرح

این بیت در وصف عمادالملک، وزیر نیک‌نام و خردمند سلطان، می‌آید. مولوی در اینجا تصویری از یک شخصیت الهام‌بخش و یگانه ارائه می‌دهد که در میانه‌ی قدرت و سلطنت، چراغی از معنویت و اخلاق را روشن نگه داشته است. او را «همایون‌رای» می‌خواند، یعنی صاحب اندیشه‌ای که سرشار از برکت و میمنت است؛ اندیشه‌ای که نه از زرنگی دنیاوی، بلکه از پاکی باطن و اتصال به «خورشید غیب» می‌جوشد. این رأی خجسته، توأم با «تدبیر» و «راد» بودن است؛ یعنی هم برنامه‌ریزی درست دارد و هم جوانمردی و کرم در آن نهفته است.

من بارها گفته‌ام که در نگاه مولانا، حکمت حقیقی از ریشه‌های معنوی سرچشمه می‌گیرد. عمادالملک، با ویژگی‌هایی چون «بی‌طمع بودن»، «اصیل و پارسا» بودن، «رایض» (ریاضت‌کش) بودن، و «شب‌خیز» (اهل تهجد) بودن، نمادی از این حقیقت است. اینها هستند که «رأی او را در هر مراد» آزموده و کارآمد ساخته‌اند. این بدان معناست که مشاوره‌های او نه تنها در امور جزئی، بلکه در تمامی خواسته‌ها و مقاصد، راهگشا بوده است، زیرا ریشه در حکمتی فراگیر داشته است.

به گمان من، مولانا در اینجا تصویری ایده‌آل از یک انسان کامل در جایگاه قدرت را ترسیم می‌کند. همان‌طور که می‌فرماید: «در امیری او غریب و محتبس / در صفات فقر و خلت ملتبس». یعنی او در مقام وزارت، غریب و در حصار بود، اما با صفات فقر و دوستی با حق آمیخته شده بود. او این لباس قدرت را برای دستیابی به منافع شخصی نپوشید، بلکه آن را بر تن کرد تا از دیگران دستگیری کند، تا شاید خشم سلاطین مستبد را فرونشاند و پناهگاهی برای مظلومان باشد. در آن دوران که تئوری سیاسی جز پذیرش سلطنت جباران وجود نداشت، چنین وزیری حکم «پای علم» را داشت، یعنی مکانی امن برای پناهندگان. این نکته بسیار کلیدی است؛ قدرت‌مندی که از معنویت آب می‌خورد، نه تنها به فساد نمی‌گراید، بلکه وسیله‌ای برای خیر و صلاح می‌شود. رأی او از جهان غیب مدد می‌گرفت و به همین دلیل در هر مرادی آزموده بود؛ یعنی تجربه نشان داده بود که هر کس به مشورت او اعتماد کند، به مرادش می‌رسد. این امر فراتر از عقل معاش یا سیاست‌ورزی صرف است؛ اینجا حکمت الهی است که در قالب تدبیر انسانی جلوه‌گر شده است.

نکات کلیدی

  • منشأ حکمت و تدبیر واقعی، پاکی باطن و اتصال به حقیقت غیب است، نه صرفاً زیرکی دنیوی.
  • فردی که از معنویت برخوردار است، حتی در جایگاه قدرت، می‌تواند پناهگاه مظلومان و تعدیل‌کنندهٔ خشونت باشد.
  • مشورت‌ها و تصمیم‌گیری‌های برخاسته از خلوص نیت و بی‌طمعی، در هر مرادی کارآمد و قابل اتکا خواهد بود.
  • وجود چنین شخصیت‌های حکیمی در بطن ساختارهای قدرت، نشان‌دهندهٔ امکان تبدیل جایگاه‌های دنیوی به ابزار خیر و خدمت است.
  • مولانا در این بیت به اهمیت اخلاق، پارسایی و ریاضت در شکل‌گیری یک رهبر و مشاور خردمند اشاره می‌کند.

Sources: d6-s75 · 01:12:35 d6-s75 · 01:10:36 d6-s75 · 01:13:17

به زبانِ تو — 您的語言 · AI

討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》,每節詩句皆有引證

除非您分享,否則您的對話僅會留在此裝置上。

讀者們的提問

尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。