閱讀› 卷 6› 酩酊大醉的突厥埃米爾清晨懇求樂師，並解釋這段聖訓：真主為他的聖徒們準備了一種飲品，他們飲下後會酩酊大醉，酩酊大醉後會心曠神怡，直到聖訓結尾。酒在秘密的酒甕中沸騰；直到每個單身的人都從中暢飲。真主說：義人們將會飲用這種酒。你喝的酒是禁酒，我們不喝除了合法之外的酒。「努力吧，直到你從無到有，從真主之酒中酩酊大醉」› 詩聯 648

M6:648 — اشتباهی هست لفظی در بیان / لیک خود کو آسمان تا ریسمان

اشتباهی هست لفظی در بیانلیک خود کو آسمان تا ریسمان
✦ 以your language呈現此詩聯

M6:648

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — 摘自他的瑪斯納維講座錄音

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: در بیان، شباهتی لفظی هست، اما ببینید آسمان کجا و ریسمان کجا!

شرح

این بیت در میانهٔ بحث از «مستی» و «شراب» می‌آید و نقطهٔ عطفی کلیدی است. مولانا می‌گوید در عالم معنا، دو نوع مستی داریم: مستی‌ای که از «شراب حق» پدید می‌آید و آدمی را به سوی «مطرب جان» و ساقی ازلی می‌کشاند، و مستی‌ای که از «شراب تن» برخاسته و با لذات دنیوی و مطربان جسمانی همراه است. هر دو تجربه نام «مستی» دارند، و اینجاست که مولانا هشدار می‌دهد: «اشتباهی هست لفظی در بیان». این «اشتباهی» به معنای خطا و غلط‌گویی نیست، بلکه به معنای «شباهت» است؛ شباهتی که می‌تواند به خطا بینجامد. وقتی امری بر ما «مشتبه» می‌شود، به این دلیل است که دو چیز شباهت‌هایی به هم دارند و ما یکی را به جای دیگری می‌گیریم – همچون واژهٔ انگلیسی «mistake» که از «miss-take» آمده، یعنی چیزی را اشتباه برداشتن.

مولانا این مفهوم را با مثالی روشن می‌کند: داستان دو وزیر که هر دو «حسن» نام داشتند. یکی سخی و کریم بود و دیگری بخیل و ناخلف. آنکه به گمان پاداش نزد وزیر دوم رفت، در دام شباهت لفظی نام افتاد و جز مأیوسی نصیبش نشد. همین است معنای «شتان این حسن تا آن حسن». تفاوت‌ها تا آنجاست که از «آسمان تا ریسمان» فاصله دارند. این همان «اشتراک لفظ» است که به قول مولانا «دائم رهزن است»؛ راهزنی که به سبب شباهت ظاهری کلمات، ما را از رسیدن به حقیقت بازمی‌دارد. برای مثال، واژهٔ «سکولار» را در نظر بگیرید که در زبان امروز ما معانی متفاوتی دارد و بسیاری از مناقشات بی‌حاصل، ناشی از همین سوءتفاهم‌ها و عدم تفکیک معانی پنهان در پشت یک لفظ واحد است.

مولانا این آموزه را به جان و تن انسان نیز بسط می‌دهد. او می‌گوید «جسم‌ها چون کوزه‌های بسته‌سر» هستند؛ یعنی ظاهر و صورت انسان‌ها به هم شبیه است، اما «تا که در هر کوزه چه بود آن نگر». یک کوزه ممکن است پر از «آب حیات» باشد و دیگری پر از «زهر ممات». اگر «دیدهٔ تن»، یعنی چشم ظاهر‌بین ما، فقط به کوزه و ظاهر بنگرد، گمراه می‌شویم؛ اما «دیدهٔ جان»، که به مظروف و باطن نظر می‌کند، حقیقت را می‌یابد. بنابراین، وظیفهٔ سالک آن است که از ظواهر الفاظ و اجسام عبور کند و به معانی و جان‌ها برسد، چرا که معنا در درون جان مانند جان است و لفظ در بیرون مانند جسم. این تمایز بنیادین، ما را از خطای «اشتباه لفظی» در درک جهان و انسان‌ها بازمی‌دارد و راه را برای وصول به حقایق اصیل می‌گشاید.

نکات کلیدی

  • شباهت‌های لفظی می‌توانند بسیار گمراه‌کننده باشند و تفاوت‌های ماهوی را پنهان کنند.
  • درک حقیقی مستلزم عبور از ظاهر و تمایز قائل شدن میان مفاهیم، حتی اگر واژگان یکسان باشند.
  • «اشتباهی» در اینجا به معنای «شباهت» است که به خطا می‌انجامد، نه صرفاً غلط‌گویی.
  • چشم تن به ظاهر می‌نگرد و دچار فریب می‌شود، اما چشم جان به باطن و مظروف توجه دارد.
  • «اشتراک لفظ» یک «راهزن» همیشگی در مسیر فهم و معرفت است که باید از آن حذر کرد.
  • بصیرت باطنی، توانایی تشخیص «آسمان از ریسمان» را در پس شباهت‌های ظاهری فراهم می‌آورد.

Sources: d6-s15 · 00:27:24 d6-s15 · 00:30:16 d6-s15 · 00:31:00 d6-s15 · 00:32:00 d6-s15 · 00:33:00 d6-s15 · 00:34:00 d6-s15 · 00:35:00 d6-s15 · 00:37:07 d6-s15 · 00:40:00

❋

به زبانِ تو — 您的語言 · AI

❋

討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證

除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。

讀者們的提問

尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。