閱讀› 卷 6› 比拉勒在希賈茲的炙熱陽光下，因對穆斯塔法（願主福安之）的愛，不斷說著「阿哈德，阿哈德」的故事。當時他的主人因猶太教的偏執，用帶刺的樹枝毆打他，比拉勒的血從體內湧出，他卻不由自主地發出「阿哈德，阿哈德」的聲音，如同其他痛苦的人不由自主地呻吟一般，因為他充滿了愛情的痛苦，無法專心於驅除荊棘的疼痛。如同法老的術士、喬治斯等不計其數的人› 詩聯 929
M6:929 — چونک بر میخت ببندد بسته باش / چونک بگشاید برو بر جسته باش
M6:929
含義 · به زبانِ تو — 您的語言 · AI
این بیت توصیه به تسلیم محض در برابر تقدیر و خواست خداوند میکند؛ در سختیها صبور باش و در گشایشها شادمانه و فعال.
مولانا در این بخش از مثنوی، داستان پایداری و عشق بلال حبشی را به عنوان سرمشقی برای تسلیم در برابر ارادهی الهی مطرح میکند. این بیت، که در ادامهی تشبیه انسان به «ستوری» در دست صاحبش (بیت ۹۲۸) آمده، این مفهوم را به زبانی ساده و تصویری بیان میکند.
تصویر بیت، یک حیوان است که گاهی صاحبش او را به میخی میبندد و گاهی بندش را باز میکند تا حرکت کند. مولانا میگوید سالک راه حق نیز باید چنین باشد. «بسته بودن بر میخ» نماد دوران سختی، محدودیت، بیماری، فقر و قبض روحانی است. در چنین شرایطی، وظیفهی انسان، صبر، پذیرش و تسلیم است؛ نه بیقراری و شکایت. باید بداند که این «بستگی» نیز از جانب همان صاحب مهربان و حکیم است.
در مقابل، «گشوده شدن» نماد دوران آسایش، گشایش، نعمت و بسط روحانی است. وقتی خداوند راه را باز میکند، انسان نباید در سکون و تنبلی بماند، بلکه باید «برجسته» و با شور و انرژی برخیزد و از فرصتها برای حرکت و پویایی معنوی و مادی بهره ببرد. این بیت در واقع درس «رضا» و هماهنگی با جریان قضا و قدر الهی را میآموزد و تأکید میکند که هر حالتی، وظیفهی متناسب خود را میطلبد: در تنگنا، صبر و در فراخی، شکر و حرکت.
- میخ
- تکه چوب یا فلز نوکتیز که در زمین یا دیوار فرو میکنند، کنایه از تقدیر و محدودیت.
- بر جسته باش
- با جهش و شوق حرکت کن، آماده و فعال باش.
討論 — 就此詩節提問——答案源自《瑪斯納維》，每節詩句皆有引證
除非您分享，否則您的對話僅會留在此裝置上。
讀者們的提問0
尚無分享的提問——您的提問或可為濫觴。