全詩 ↗

1. 1 کس بی‌کسی نماند می‌دان تو این قدر·گر با یکی نسازی آید یکی دگر
2. 2 زین خانه گر روم من و خانه تهی کنم·آید یکی دگر چو منی یا ز من بتر
3. 3 میراث مانده است جهان از هزار قرن·چون شد به زیر خاک پدر شد پسر پدر
4. 4 تنها نه آدمی حیوان نیز همچنین·ور نی ندیدیی تو در آفاق جانور
5. 5 شب آفتاب اگر برود هم ز بام چرخ·بر جای آفتاب ستاره‌ست یا قمر
6. 6 گر ترک یک هنر بکند مرد طبع او·مشغول کار دیگر گشت و دگر هنر
7. 7 زیرا که بر دل همه خلقان موکلیست·بی‌کارشان ندارد و بی‌یار و بی‌سفر