全詩 ↗

1. 1 آمد بهار خرم و آمد رسول یار·مستیم و عاشقیم و خماریم و بی‌قرار
2. 2 ای چشم و ای چراغ روان شو به سوی باغ·مگذار شاهدان چمن را در انتظار
3. 3 اندر چمن ز غیب غریبان رسیده‌اند·رو رو که قاعدست که القادم یزار
4. 4 گل از پی قدوم تو در گلشن آمدست·خار از پی لقای تو گشتست خوش عذار
5. 5 ای سرو گوش دار که سوسن به شرح تو·سر تا به سر زبان شد بر طرف جویبار
6. 6 غنچه گره گره شد و لطفت گره گشاست·از تو شکفته گردد و بر تو کند نثار
7. 7 گویی قیامتست که برکرد سر ز خاک·پوسیدگان بهمن و دی مردگان پار
8. 8 تخمی که مرده بود کنون یافت زندگی·رازی که خاک داشت کنون گشت آشکار
9. 9 شاخی که میوه داشت همی‌نازد از نشاط·بیخی که آن نداشت خجل گشت و شرمسار
10. 10 آخر چنین شوند درختان روح نیز·پیدا شود درخت نکوشاخ بختیار
11. 11 لشکر کشیده شاه بهار و بساخت برگ·اسپر گرفته یاسمن و سبزه ذوالفقار
12. 12 گویند سر بریم فلان را چو گندنا·آن را ببین معاینه در صنع کردگار
13. 13 آری چو دررسد مدد نصرت خدا·نمرود را برآید از پشه‌ای دمار