沙姆斯集› 抒情詩 1182› 詩節 5 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۱۸۲

  1. تو باز عقل را صیادی آموز چنین بیهوده پریدن میاموز

G1182:5

您的語言

尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成：

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀：

全詩 ↗

  1. 1 تو چشم شیخ را دیدن میاموز·فلک را راست گردیدن میاموز
  2. 2 تو کل را جمع این اجزا مپندار·تو گل را لطف و خندیدن میاموز
  3. 3 تو بگشا چشم تا مهتاب بینی·تو مه را نور بخشیدن میاموز
  4. 4 تو عقل خویش را از می نگهدار·تو می را عقل دزدیدن میاموز
  5. 5 تو باز عقل را صیادی آموز·چنین بیهوده پریدن میاموز
  6. 6 یتیمان فراقش را بخندان·یتیمان را تو نالیدن میاموز
  7. 7 دل مظلوم را ایمن کن از ترس·دل او را تو لرزیدن میاموز
  8. 8 تو ظالم را مده رخصت به تأویل·ستیزا را ستیزیدن میاموز
  9. 9 زبان را پردگی می‌دار چون دل·زبان را پرده بدریدن میاموز
  10. 10 تو در معنی گشا این چشم سر را·چو گوشش حرف برچیدن میاموز

ganjoor: sh1182 · public domain