沙姆斯集 抒情詩 1195 詩節 4 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۱۹۵

  1. پیش روزن ذره‌ها بین خوش معلق می‌زنند هر که را خورشید شد قبله چنین باشد نماز

G1195:4

您的語言

尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成:

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:

全詩 ↗

  1. 1 سوی خانه خویش آمد عشق آن عاشق نواز·عشق دارد در تصور صورتی صورت گداز
  2. 2 خانه خویش آمدی خوش اندرآ شاد آمدی·از در دل اندرآ تا پیشگاه جان بتاز
  3. 3 ذره ذره از وجودم عاشق خورشید توست·هین که با خورشید دارد ذره‌ها کار دراز
  4. 4 پیش روزن ذره‌ها بین خوش معلق می‌زنند·هر که را خورشید شد قبله چنین باشد نماز
  5. 5 در سماع آفتاب این ذره‌ها چون صوفیان·کس نداند بر چه قولی بر چه ضربی بر چه ساز
  6. 6 اندرون هر دلی خود نغمه و ضربی دگر·پای کوبان آشکار و مطربان پنهان چو راز
  7. 7 برتر از جمله سماع ما بود در اندرون·جزوهای ما در او رقصان به صد گون عز و ناز
  8. 8 شمس تبریزی توی سلطان سلطانان جان·چون تو محمودی نیامد همچو من دیگر ایاز

ganjoor: sh1195 · public domain