沙姆斯集› 抒情詩 1217› 詩節 2 ← 上一節 · 下一節 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۲۱۷
- از دل و جان برکندش لولی و منبل کندش سیل درآید چو گیا هر طرفی میبردش
G1217:2
您的語言
尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成:
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:
全詩 ↗
- 1 الحذر از عشق حذر هر کی نشانی بودش·گر بستیزد برود عشق تو برهم زندش
- 2 از دل و جان برکندش لولی و منبل کندش·سیل درآید چو گیا هر طرفی میبردش
- 3 اوست یقین رهزن تو خون تو در گردن تو·دور شو از خیر و شرش دور شو از نیک و بدش
- 4 باده خوری مست شوی بیدل و بیدست شوی·بیست سلامت بودش درکشدش خوش خوردش
- 5 پای در این جوی نهی تا به قیامت نرهی·هر که در این موج فتد تا لب دریا کشدش
- 6 گول شود هول شود وز همه معزول شود·دست نگیرد هنرش سود ندارد خردش
- 7 ای دم تو دام خمش بیگنهان را بمکش·ای رخ تو باده هش مست کند تا ابدش
ganjoor: sh1217 · public domain