全詩 ↗

1. 1 جانم به چه آرامد ای یار به آمیزش·صحت به چه دریابد بیمار به آمیزش
2. 2 هر چند به بر گیری او را نبود سیری·دانی به چه بنشیند این بار به آمیزش
3. 3 آن تشنه ده روزه کی به شود از کوزه·الا که کند آبش خوش خوار به آمیزش
4. 4 در وصل تو می‌جوید وز شرم نمی‌گوید·کامسال طرب خواهد چون پار به آمیزش
5. 5 کاری که کند بنده تقدیر زند خنده·کای خفته بجو آخر این کار به آمیزش
6. 6 زیرا که به آمیزش یک خشت شود قصری·زیرا که شود جامه یک تار به آمیزش
7. 7 اندر چمن عشقت شمس الحق تبریزی·صد گلشن و گل گردد یک خار به آمیزش